Postanowienie II AKzw 371/11 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w R. na posiedzeniu

--- STRONA 1 --- j I Sygn. akt II AKzw 371/11 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w R. na posiedzeniu w składzie : przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie -A.K. po rozpoznaniu sprawy skazanego W. S. z powodu zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt III. Kow 89/1 1/pr o odmowie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 21 marca 2011 r., sygn. akt III Kow 89/1 1/Pr o odmowie udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wołności na podstawie art. 437 $ 1 k.pk. i art. 624 $ 1 k.p.k. w zw. z art. 1 $ 2 k.k.w. postanawia: Lutrzymać zaskarżone postanowienie w mocy, ILzwolnić skazanego w całości od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 maja 2011 r. Sąd Okręgowy w Krośnie nie uwzgłędnił wniosku skazanego W. S. w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 21 marca 2011 r., sygn. akt II Kow 89/1 1/pr, o odmowie udzielenia przerwy w wykonaniu kar pozbawienia wolności, w tym kary 1 roku orzeczonej za przestępstwo z art. 278 $ 1 k.k. i inne wyrokiem Sądu Rejonowego w R. zdnia 29 kwietnia 2008 r., sygn. akt VI K 95/08. --- STRONA 2 --- N W ocenie Sądu penitencjarnego skazany w toku posiedzenia w dniu 21 marca 2011 r. został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie zaskarżenia wydanego postanowienia. Zażalenie złożył osiem dni po terminie i w związku z tym zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2011 r. sędzia odmówił jego przyjęcia. Wniosek skazanego 0 przywrócenie terminu do złożenia zażalenia nie zawiera żadnych argumentów, mogących stanowić podstawę dla takiej decyzji. Powyższe orzeczenie zaskarżył skazany, który potwierdza, że był obecny na posiedzeniu i słyszał pouczenie, ale czekał na doręczenie mu postanowienia, sądząc, że w ten sposób postępuje prawidłowo. Wniósł o pozytywne rozpoznanie jego zażalenia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 400 k.p.k. termin do złożenia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia. Jako że termin do wniesienia środka odwoławczego jest terminem zawitym (art. 122 $ 2 k.p) jego nieprzestrzeganie powoduje bezskuteczność czynności prawnej (art. 122 $ 1 k.pk.). Zasady przywrócenia uchylonego terminu zawitego regulują przepisy art. 126 k.p.k. Ustawa przewiduje zatem dwa sposoby obliczania terminu do wniesienia zażalenia. Skoro postanowienie wydane na rozprawie (posiedzeniu) ogłasza się ustnie (art. 100 $ 1 k.p.k.), przeto zgodnie z komentowanym przepisem, zażalenie należy wnieść w terminie 7 dni od daty ogłoszenia postanowienia. Jest oczywiste, że ten sposób obliczania terminu może być stosowany do strony, która uczestniczyła w rozprawie (posiedzeniu). W przeciwnym przypadku - podobnie jak w sytuacji ustawowego nakazu doręczenia postanowienia — termin do zaskarżenia takiego postanowienia należy liczyć od dnia jego doręczenia (art. 100 $ 2 i art. 106 k.pk.). Zarówno po ogłoszeniu, jak i przy doręczeniu postanowienia należy pouczyć uczestnika postępowania o przysługującym mu prawie, terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (art. 100 $ 6 kpk). Skazany został prawidłowo pouczony o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 marca 2011r, sygn. akt III Kow 89/11/pr, o odmowie udzielenia przerwy w wykonaniu kary. Świadczy o tym nie tylko końcowa część protokołu posiedzenia, ale też pośrednio uzasadnienie zażalenia skazanego na odmowę przyjęcia środka odwoławcźego, Odpis postanowienia o odmowie udzielenia przerwy także zawiera pouczenie, iż zażalenie winno zostać wniesione w terminie 7 dni od daty ogłoszenia. Skazany, co przyznaje także w zażaleniu, w toku posiedzenia w dniu 21 marca 2011 r. został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Równocześnie jednak odwołuje się do konieczności zapoznania się z treścią postanowienia, bez którego - jak wynika z jego zażalenia — nie mógł przygotować środka odwoławczego. W odpowiedzi stwierdzić należy, że statuowana w art. 67 ust. 2 Konstytucji RP zasada równości wobec prawa „bez względu na (...) wykształcenie (...) oraz pochodzenie i położenie społeczne”, oznacza nie tylko uprawnienia, ale i powinności, a nawet obowiązki. Mia ona odniesienie także do postępowania sądowego, w tym m.in. w zakresie przestrzegania przez strony terminów procesowych, Człowiek niewykształcony, bądź starszy wiekiem czy też nieobeznany w danej dziedzinie, nie może na takich swoich cechach opierać żądania przywrócenia terminu do złożenia środka odwoławczego, skoro organy procesowe należycie wypełniły swoje obowiązki z art. 16 k.pk, a uchybienie terminu nastąpiło wskutek braku staranności skazanego w jego własnej sprawie, Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzeki jak --- STRONA 3 --- , / | w postanowieniu. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono z uwzględnieniem aktualnej sytuacji majątkowej skazanego. Pouczenie: Postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. Sygn. akt. II AKzw 371/11 Pouczenie: Postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. , ZARZĄDZENIE Odpis postanowienia z pouczeniem doręczyć: - skazanemu W. S. — AŚ w S.. Sędzia R., dnia 7 lipca 2011 r. Wykonano dnia 7 lipca 2011 r.