Postanowienie II AKzw 37/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 37/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego P. D. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 20 listopada 2013r. (sygn. akt IV Kow 3682/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania, UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 20 listopada 2013r. nie uwzględnił wniosku skazanego P. D. w sprawie warunkowego zwolnienia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego P. D. zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli odwoławczej zaskarżonego postanowienia należy stwierdzić, że sąd pierwszej instancji wydał je z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 92 k.p.k. które miało oczywisty wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, tj. na negatywną ocenę wniosku skazanego o warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Naruszenie art. 92 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. polegało na tym, że sąd pierwszej instancji nie rozważył wszystkich istotnych okoliczności (przesłanek), mających wpływ na rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu bowiem wymienił wyłącznie --- STRONA 2 --- okoliczności niekorzystne dla skazanego niekoniecznie mieszczące się w przesłankach określonych w art. 77 § 1 k.k.. Należy przypomnieć, iż zgodnie z treścią art. 77 § 1 k.k., sąd przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie zastosowania warunkowego zwolnienia powinien wziąć także pod uwagę, czego w niniejszej sprawie nie uczynił, postawę skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, zachowanie po popełnieniu przestępstwa oraz podczas odbywania kary pozbawienia wolności. Żadna bowiem z wymienionych w art. 77 § 1 k.k. materialnych przesłanek nie ma znaczenia przesądzającego dla ustalenia dodatniej lub ujemnej prognozy kryminologicznej, ale wszystkie one mają równe znaczenie w tym aspekcie i łącznie winny być podstawą ukształtowania przekonania sądu. Najistotniejszym jednak błędem Sądu I instancji jest pominięcie opinii z zakładu karnego. Już tylko wskazane wyżej uchybienie stanowi tak poważne naruszenie przepisu art. 92 k.p.k., że powodować musi uchylenie zaskarżonego postanowienia. .Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji powinien wziąć pod uwagę przesłanki warunkowego zwolnienia wymienione w art. 77 § 1 k.k. i rozważyć cały materiał dowodowy nie pomijając oceny zachowania skazanego zawarte w opinii sporządzonej przez zakład karny. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.