Postanowienie II AKzw 357/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 357/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego G. P. (1) zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2014r. (V K.. (...)/wz) w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014r. odmówił skazanemu G. P. (2) warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 26 grudnia 2015r. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie skazany, w którym podniósł bardzo dobre zachowanie w warunkach zakładu karnego i zarzucił Sądowi Penitencjarnemu, że ten odmówił mu warunkowego zwolnienia tylko z powodu wykrycia w jego organizmie narkotyków. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia skazanego nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Jedyną przesłanką do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest pozytywna prognoza społeczno-kryminologiczna wskazująca, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Nie jest zaś prostą „nagrodą” za dobre zachowanie w warunkach izolacji, jak spostrzega to skazany, chociaż to zachowanie jest jednym z istotnych elementów prognozy, o ile nie ma charakteru pozorowanego. Ustalenia Sądu Okręgowego w przedmiocie negatywnej prognozy, poczynione w głównie w oparciu o fakt wykrycia w organizmie skazanego środków odurzających, należy uznać za trafne. Wskazuje to, że nawet w warunkach izolacji --- STRONA 2 --- więziennej skazany nie zrezygnował z wyniszczającego uzależnienia i nadal tkwi w patologicznym układzie, który umożliwia zażywanie narkotyków na ternie zakładu karnego. Ochrania jednocześnie tych, którzy udzielają w zakładzie karnym środki odurzające skazanym, a wiec popełniają oczywiste przestępstwo. Ze strony skazanego jest to co najmniej bardzo rażącym naruszeniem regulaminu. To świadczy o faktycznej postawie skazanego wobec porządku prawnego, a nie jego zdyscyplinowanie formalne, na które wskazuje w zażaleniu. Takie zachowanie skazanego po kilku latach izolacji świadczy, że dotychczasowe efekty resocjalizacji nie są znaczące. W tym kontekście stanowisko Sądu I instancji, że skazany wymaga dalszego sprawdzenia w warunkach izolacji więziennej, zasługuje na akceptacje. Zażalenia skazanego nie zawiera żadnego argumentu, który mógłby skutecznie podważyć te ustalenia i oceny. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.