Postanowienie II AKzw 350/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 350/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego S. S. syna W. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2014r. (sygn. akt V Kow 5069/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt V Kow 5069/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu S. S. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: uprzednią wielokrotną karalność sądową, nie powrócenie do zakładu karnego o czasie z przerwy w karze oraz silne związki z podkulturą więzienną. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany podkreślając, że zachodzi przesłanka do udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Wskazał, że z faktu jego przynależności do podkultury więziennej nie powinno wyciągać się negatywnych wniosków. W opinii skarżącego, grupa ta „nie jest frakcją przestępczą”, a zasady wyznawane przez jej członków pozwalają na „wprowadzanie porządku” w warunkach izolacyjnych. Podkreślił nadto, że nie powrócił do zakładu karnego o czasie po przerwie, z której korzystał, gdyż nie był zdolny do odbywania kary. Przebywał wówczas na zwolnieniu lekarskim, gdyż w czasie trwania przerwy odniósł obrażenia z uwagi na to, że został napadnięty. Jednocześnie przedstawił swoje plany na życie w warunkach wolnościowych związane z opieką nad dziećmi i zapewnieniem im dostatnich warunków materialnych. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu S. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W procesie resocjalizacji skazanego widoczne są zaburzenia. Jest on aktywnym członkiem podkultury więziennej. Pomimo świadomości skutków z jakimi wiąże się uczestnictwo w powyższych strukturach, nie chce zrezygnować z przynależności do nich. Co więcej podkreśla - w jego opinii - pozytywny aspekt działalności członków podkultury polegający na „wprowadzaniu porządku” w zakładzie karnym. Takie stanowisko wskazuje, że skazany nie zmienił w izolacji swojego stosunku do porządku prawnego i dalej opiera swój system wartości na negowaniu reguł i obowiązujących go ograniczeń. Powyższa postawa wyraźnie sprzeciwia się sformułowaniu obecnie wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Warunkowe zwolnienie powinno być swojego rodzaju „nagrodą” za wzorowe zachowanie w zakładzie karnym. Postawa skazanego, pomimo otrzymania nagród regulaminowych, nie przemawia obecnie za skorzystaniem z dobrodziejstwa warunkowego zwolnienia. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że skazany jest osobą wielokrotnie karaną sądownie. W przeszłości korzystał z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane. Powyższe oznacza, że poprzednio formułowane wobec skazanego założenia, że w warunkach wolnościowych nie będzie naruszał porządku prawnego, okazały się chybione. Nadto S. S. zawiódł pokładanie w nim zaufanie również poprzez niepowrócenie o czasie do zakład karnego po zakończeniu okresu przerwy w karze. Jego argumentacja odnośnie powodów powyższego zachowania nie zasługuje na uwzględnienie. Zwolnienie lekarskie nie może bowiem modyfikować terminu powrotu do zakładu karnego. O kwestii tej decydować może jedynie sąd. Podczas obecnej izolacji nie zaszły dotychczas w postawie skazanego zmiany tego rodzaju, by uzasadniały założenie, że tym razem w warunkach wolnościowych skazany nie powróci do naruszania porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec S. S.. Jednocześnie podkreślić należy, że izolacja skazanego nie wyklucza jego uczestniczenia w procesie wychowania dzieci. Okoliczność ta nie wpływa zatem na rozstrzygnięcie w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.