Postanowienie II AKzw 348/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 348/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. R. syna Z. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 15 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 4149/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4149/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu K. R. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: wcześniejszą karalność sądową, korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia, odmowę zmiany systemu odbywania kary (ze zwykłego na programowego oddziaływania) oraz brak planów na przyszłość. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Oświadczył, „że nie jest przestępcą”, a fakt, że prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości wynikał z konieczności „odstawienia” samochodu porzuconego przez osobę kierującą, z którą wcześniej podróżował. Przedstawił również swoją sytuację rodzinną i oświadczył, że chciałby brać udział w wychowaniu dziecka, co z uwagi na jego izolację jest obecnie niemożliwe. Wskazał nadto, że posiada promesę zatrudnienia. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu K. R. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Sąd Apelacyjny miał na uwadze prawidłowe zachowanie skazanego w zakładzie karnym. Jednakże nie można tracić z pola widzenia, że na ocenę zasadności udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia wpływa całokształt elementów z art. 77 § 1 kk, a zatem jego postawa w izolacji nie może mieć znaczenia przesądzającego dla rozstrzygnięcia. Równie istotne co postawa skazanego w zakładzie karnym są cechujące go właściwości osobiste obrazujące jego problemy z kontrolą swojego postępowania w warunkach wolnościowych. Okoliczności te wyraźnie sprzeciwiają się sformułowaniu obecnie wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Aby powyższe założenie zostało spełnione skazany musi rokować przestrzeganie porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Tymczasem nie sposób nie zauważyć, że właściwości osobiste skazanego powyższe pozytywne rokowania wykluczają. Skazany do tej pory nie dostrzega naganności swojego postępowania. Bagatelizuje rangę przestępstwa, za które odbywa karę. Dowodzi to niewystarczających postępów resocjalizacyjnych i braku rzeczywistej przemiany stosunku skazanego do przestrzegania porządku prawnego. Jednocześnie K. R. nie chce zmienić systemu, w którym odbywa karę. Z uwagi na fakt, że popełnił on przestępstwo w stanie nietrzeźwości, pogłębienie wglądu w swoje postępowanie w trakcie realizowania zadań wynikających z odbywania kary w systemie programowego oddziaływania, miałoby istotny wpływ na jego resocjalizację. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że K. R. jest osobą wielokrotnie karaną sądownie. W przeszłości korzystał z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane. Powyższe oznacza, że poprzednio formułowane wobec skazanego założenia, że w warunkach wolnościowych nie będzie naruszał porządku prawnego, okazały się chybione. K. R. zawiódł pokładanie w nim zaufanie. Podczas obecnej izolacji nie zaszły dotychczas w postawie skazanego zmiany tego rodzaju, by uzasadniały założenie, że tym razem w warunkach wolnościowych skazany nie powróci do naruszania porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec K. R.. Jednocześnie podkreślić należy, że izolacja skazanego nie wyklucza jego uczestniczenia w procesie wychowania córki. Okoliczność ta nie wpływa zatem na rozstrzygnięcie w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.