Postanowienie II AKzw 344/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 344/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant-M. K. po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego H. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 8 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 3947/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: I. a) zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: na podstawie art. 77 § 1 k.k., art. 78 § 1 k.k., art. 80 § 1 k.k. warunkowo zwolnić H. P. syna T. i E. z domu G. urodzonego dnia (...) w S. z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 4 listopada 2009r. sygn., akt VII K 882/09 z art. 280 § 1 k.k., art. 158 § 1 k.k., art. 263 § 2 k.k. i inne na karę 15 lat pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 20 maja 2015r., ustalając czas trwania okresu próby na 2(dwa) lata do dnia 31 marca 2016r. b. na podstawie art. 159 k.k.w. oddać skazanego H. P. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; c. na podstawie art. 72 § 1 pkt. 4 k.k. w zw. z art. 159 k.k.w. zobowiązać skazanego H. P. w okresie próby do wykonywania pracy zarobkowej, d. zobowiązać skazanego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, II. określić, że Skarb Państwa ponosi wydatki postępowania odwoławczego. UZASADNIENIE --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 8 stycznia 2014r. nie uwzględnił wniosku skazanego w przedmiocie warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno- kryminologiczna, co do przyszłego zachowania się skazanego na wolności, którą kształtuje się w oparciu o okoliczności z art. 77 § 1 k.k. Rozpatrując wniosek skazanego pod kątem tych okoliczności, w oparciu o całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd Apelacyjny doszedł do przekonania, że w stosunku do skazanego można postawić pozytywną prognozę społeczno-kryminologiczną i proces jego resocjalizacji może być kontynuowany w warunkach wolnościowych. Jest to przekonanie zasadne, gdyż poczyniono je w oparciu o całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności, zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych dla skazanego, które oceniono z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, respektując wnioski płynące z wiedzy i doświadczenia życiowego. Jak wynika bowiem z opinii Zakładu Karnego nr 1 w S., w którym skazany przebywa, H. P. w sposób właściwy funkcjonuje w warunkach izolacji penitencjarnej, jego postawa wskazuje, iż wykazuje on duże zaangażowanie w proces resocjalizacji. Skazany był wielokrotnie nagradzany regulaminowo. Nie był karany dyscyplinarnie. Analiza powyższych okoliczności pozwala więc na wysnucie wniosku, że u H. P. ukształtowały się już właściwe postawy wobec obowiązku przestrzegania porządku prawnego, co z kolei pozwala sądzić, że pomimo niewykonania pozostałej do odbycia części kary pozbawienia wolności nie popełni on ponownie przestępstwa. Podkreślić przy tym należy, że za zanegowaniem trafności tak postawionej prognozy nie może przemawiać argumentacja Sądu I instancji. Postawiona wobec skazanego pozytywna prognoza kryminologiczno – społeczna pozwala przypuszczać, że jest on w stanie prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie, dlatego też należy mu ten powrót umożliwić, co powinno przynieść również korzyści społeczeństwu. Niezależnie od powyższego, podkreślić trzeba, że udzielenie dobrodziejstwa instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia nie oznacza zakończenia procesu resocjalizacji. Resocjalizacja taka jest bowiem kontynuowana w warunkach wolnościowych podczas wyznaczonego okresu próby, a służą jej m.in. obowiązki nałożone przez Sąd penitencjarny na warunkowo zwolnionego i oddanie go pod dozór kuratora. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.