Postanowienie II AKzw 342/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 342/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego Ł. G. syna R. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2014r. (sygn. akt V2 Kow 4/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 4/14/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu Ł. G. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: niekorzystną opinię środowiskową za okres poprzedzający osadzenie w zakładzie karnym na tle nadużywania alkoholu i zachowań agresywnych, nieskuteczność stosowanych dotychczas środków resocjalizacyjnych, mierne postępy w procesie resocjalizacji, wysoki stopień demoralizacji i brak samokrytycyzmu oraz korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Zarzucił, że Sąd I instancji uwzględnił przy wydaniu rozstrzygnięcia charakter przestępstwa, za które odbywa karę oraz okres pozostały do końca kary, pomijając postawę skazanego w warunkach izolacyjnych i postępy w procesie resocjalizacji. Wyraził krytyczny stosunek odnośnie przestępstw, które popełnił i nagannego zachowania podczas korzystania z przepustki. Jednocześnie przedstawił niekorzystną sytuację swojego ojczyma, któremu chciałby udzielić pomocy w spłacie zadłużenia. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu Ł. G. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Zgodzić należy się ze skarżącym, że charakter przestępstwa, za które odbywa on karę oraz okres pozostały do jej końca, z uwagi na nieposiadanie prognostycznego charakteru nie wpływa na rozstrzygnięcie w sprawie. Jednakże, wbrew twierdzeniom skarżącego, z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia nie wynika, by okoliczności te były brane pod uwagę przy wydaniu rozstrzygnięcia. Sąd Apelacyjny miał na uwadze prawidłowe zachowanie skazanego w zakładzie karnym. Jednakże nie można tracić z pola widzenia, że na ocenę zasadności udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia wpływa całokształt elementów z art. 77 § 1 kk, a zatem jego postawa w izolacji nie może mieć znaczenia przesądzającego dla rozstrzygnięcia. Równie istotne co postawa skazanego w zakładzie karnym są cechujące go właściwości osobiste obrazujące stopień jego demoralizacji. Te zaś wyraźnie sprzeciwiają się sformułowaniu obecnie wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Aby powyższe założenie było uzasadnione skazany musi rokować przestrzeganie porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Tymczasem nie sposób nie zauważyć zaburzeń w procesie resocjalizacji Ł. G., które powyższe pozytywne rokowania wykluczają. W trakcie odbywania kary podczas trwania zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego zachowywał się nagannie i nie przestrzegał warunków korzystania z tej instytucji. Taka postawa dowodzi braku rzeczywistej przemiany stosunku skazanego do przestrzegania porządku prawnego i nieumiejętności podporządkowania się obowiązującym go ograniczeniom. Okoliczności te posiadają zaś kluczowe znaczenie prognostyczne. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że skazany jest osobą wielokrotnie karaną sądownie. W przeszłości korzystał z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane. Powyższe oznacza, że poprzednio formułowane wobec skazanego założenia, że w warunkach wolnościowych nie będzie naruszał porządku prawnego, okazały się chybione. Ł. G. zawiódł pokładanie w nim zaufanie. Podczas obecnej izolacji nie zaszły dotychczas w postawie skazanego zmiany tego rodzaju, by uzasadniały założenie, że tym razem w warunkach wolnościowych skazany nie powróci do naruszania porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec Ł. G.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.