Postanowienie II AKzw 338/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 338/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz-Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. G. syna H. zażalenia wniesionego przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Opolu na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 29 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 4364/13/wz) w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zmienić zaskarżone postanowienie w pkt IV B w ten sposób, że obowiązek powstrzymywania się od nadużywania alkoholu zamienić na obowiązek całkowitej abstynencji od alkoholu i środków odurzających, oraz dodatkowo nałożyć na skazanego obowiązek leczenia odwykowego w zakresie uzależnienia od środków odurzających i alkoholu; II. w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4364/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu udzielił P. G. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Na podstawie art. 164 § 2 kkw wyznaczył skazanemu 6 – miesięczny okres na przygotowanie do życia po zwolnieniu i stwierdził, że wykonanie orzeczenia o udzieleniu warunkowego zwolnienia nastąpi po upływie tego okresu – tj. w dniu 29.07.2014r. Jednocześnie Sąd Okręgowy wyznaczył P. G. okres próby do dnia 21.11.2016r., podczas trwania którego oddał warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora w miejscu zamieszkania i nałożył na niego obowiązki w postaci: wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, zawiadamiania kuratora sądowego o każdej zmianie miejsca zamieszkania lub pobytu, powstrzymania się od kontaktów z osobami karanymi i uzależnionymi od alkoholu lub środków odurzających. Zażalenie na to postanowienie wniósł prokurator zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia przez niezasadne uznanie, że P. G. zasłużył już na dobrodziejstwo warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary na skutek jedynie dobrego zachowania w okresie odbywania kary z pominięciem oceny wszystkich przesłanek ustawowych z art. 77 § 1 kk, co może stanowić obrazę prawa materialnego i uzasadnia --- STRONA 2 --- uchylenie do ponownego rozpoznania postanowienia w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 438 kpk. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Ustalenie przez Sąd Okręgowy pozytywnej prognozy kryminologiczno - społecznej w stosunku do P. G., przy uwzględnieniu warunków wskazanych w art. 77 § 1 kk, jest prawidłowe. Niewątpliwie uprzednia karalność sądowa posiada istotne znaczenie prognostyczne. Jednakże w przypadku skazanego P. G. nie można pomijać faktu, że od czasu ostatniego naruszenia porządku prawnego dokonała się w nim istotna przemiana, co skarżący niesłusznie bagatelizuje. Wprawdzie w początkowym okresie odbywania kary skazany został ukarany dyscyplinarnie za przekroczenia o znacznym ciężarze gatunkowym, jednakże nie bez znaczenia pozostaje fakt, że naruszenie regulaminu jednostki przez skazanego miało charakter epizodyczny. Od tamtego czasu zachowanie P. G. w warunkach izolacyjnych ustabilizowało się na poprawnym poziomie. Był on wielokrotnie i regularnie nagradzany regulaminowo. Realizował zadania wynikające z odbywania kary w systemie programowego oddziaływania. Nadto podkreślić należy, że odbył on terapię odwykową. Jego zachowanie w trakcie jej trwania oceniono pozytywnie. Zarzuty skarżącego upatrujące w uzależnieniu skazanego od środków odurzających i popełnieniu pod ich wpływem przestępstw za które odbywa karę, bezwzględnej przeszkody w skorzystaniu z warunkowego zwolnienia, uznać zatem należy za nieuzasadnione. Skazany nie tylko z dobrym skutkiem odbył leczenie w izolacji, ale nadto zamierza je kontynuować w warunkach wolnościowych. By zniwelować ryzyko powrotu do nałogu Sąd Apelacyjny zmienił postanowienie Sądu I instancji w ten sposób, że zamienił orzeczony obowiązek powstrzymywania się od nadużywania alkoholu na obowiązek całkowitej abstynencji od alkoholu i środków odurzających oraz dodatkowo nałożył na skazanego obowiązek leczenia odwykowego w zakresie uzależnienia od środków odurzających i alkoholu . Obecna postawa skazanego wskazuje na zaawansowany proces jego resocjalizacji. W świetle powyższego zbyt daleko idącym twierdzeniem jest dyskwalifikowanie pozytywnych przejawów zachowania skazanego z powodu jego problemów z kontrolowaniem swojego zachowania sprzed lat. Wyznaczenie na podstawie art. 164 § 2 kkw okresu na przygotowanie skazanego do życia po zwolnieniu, pozwoli mu stworzyć warunki do przyszłej adaptacji w warunkach wolnościowych. Winien on zwłaszcza skupić się na znalezieniu miejsca zatrudnienia. Powyższe okoliczności, a także szeroki zakres nałożonych na skazanego obowiązków oraz dozór kuratora, pozwala na zaakceptowanie stanowiska, że po ukończeniu okresu przygotowania do życia po zwolnieniu, dalsza resocjalizacja skazanego może przebiegać już w warunkach kontrolowanej wolności. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.