Postanowienie II AKzw 337/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 337/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz-Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego T. G. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2014r. (V Kow. 4414/13/wz) w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. U Z A S A D N I E N I E Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014r. odmówił skazanemu T. G. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 15 marca 2022r. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie skazany, w którym - polemizując z treścią zaskarżonego postanowienia – przedstawił zachowanie podczas izolacji więziennej i przebieg procesu resocjalizacji. Wniósł o zmianę --- STRONA 2 --- zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażaleniu skazanego nie można odmówić racji, albowiem Sąd Okręgowy stawiając prognozę zachowania skazanego na wolności pominął wszystkie istotnych okoliczności związane z długoletnim procesem izolacji, a oparł się jedynie na okolicznościach popełnienia przestępstwa i negatywnej opinii środowiskowej za okres poprzedzający osadzenie. Zupełnie pominął to, czy i jak przez okres 17 lat odbywania kary zmienił się skazany i jakie były przyczyny popełnienia przez niego przestępstw o najwyższym stopniu społecznej szkodliwości i czy występują one nadal. Sprawa ta ma szczególny charakter. Skazany niewątpliwie popełniając przypisane mu przestępstwa wykazał się najwyższym stopniem zdemoralizowania, ale to nie może być jedynym argumentem przemawiającym za negatywną prognozą społeczno-kryminologiczną. Z drugiej strony należy zwrócić uwagę, że przestępstw tych dopuścił się jako bardzo młody człowiek, a okres jego izolacji więziennej jest dłuższy niż jego życie na wolności. Z opinii dyrektora zakładu karnego wynika, że jego zachowanie od początku jest nienaganne, aktywnie włączył się on w proces resocjalizacji i osiąga w tym zakresie sukcesy, widoczne chociażby na polu edukacyjnym. Pomijanie tego wszystkiego w procesie prognozowania stanowi o niedostatku tej prognozy. Sąd Okręgowy wyłącznie skoncentrował się na tym, jaki czyny popełnił skazany i jakim człowiekiem był przed osadzeniem w zakładzie karnym, pomijając zupełnie to, jakim jest on człowiekiem obecnie, po ponad 17 latach odbywania kary pozbawienia wolności. Przecież dla podjęcia trafnej decyzji w przedmiocie warunkowego zwolnienia ważniejsze jest to, jak okres izolacji został przez skazanego „przepracowany” oraz czy i jakie zmiany nastąpiły w jego postawie na skutek podejmowanych oddziaływań resocjalizacyjnych, a także to jakie ma możliwości prawidłowej readaptacji na wolności. --- STRONA 3 --- Uniemożliwia to ocenę zaskarżonego orzeczenia, a tym samym powoduje konieczność jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, w toku którego zostanie ustalona - w oparciu o wszystkie podstawy wymienione w art. 77 § 1 kk - podstawowa przesłanka warunkowego zwolnienia, a mianowicie prognoza społeczno-kryminologiczna. Sąd I instancji ustali, jakie były przyczyny demoralizacji i wykolejenia społecznego skazanego i oceni, czy występują one nadal i w jakim stopniu. Oceni efekty wieloletniej izolacji skazanego, jego aktualną postawę wobec porządku prawnego oraz rolę i miejsce, jakie dla siebie widzi skazany w społeczeństwie. Pomocne w tym zakresie może orzeczenie psychologiczno- penitencjarne, które sąd penitencjarny może uzyskać w trybie art. 83 § 1 i 2 kkw. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.