Postanowienie II AKzw 320/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 320/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego B. B. syna L. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 24 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 4391/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4391/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu B. B. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: zmienne zachowanie w warunkach izolacyjnych, degradację do odbywania kary w zakładzie typu zamkniętego, nierozwiązany problem alkoholowy (objawiający się m. in. w dwukrotnym powrocie do zakładu karnego z czasowego zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod wpływem alkoholu) oraz wielokrotną karalność sądową. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany zarzucając, że Sąd I instancji nie uwzględnił faktu, że odbył on już ponad połowę kary pozbawienia wolności. Nadto wskazał, że nowelizacja art. 178a kk posiada istotny wpływ na jego położenie prawne, czego Sąd I instancji nie zauważył. Zaprzeczył również, by kiedykolwiek powrócił do zakładu karnego pod wpływem alkoholu z udzielonej mu przepustki. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu B. B. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd I instancji miał na uwadze, że skazany odbył już połowę kary pozbawienia wolności. W przeciwnym razie wniosek skazanego nie podlegałby bowiem merytorycznemu rozpoznaniu. Podkreślić jednak trzeba, że po nabyciu uprawnień formalnych do ubiegania się o warunkowe zwolnienie, okres pozostałej do odbycia kary pozbawienia wolności sam w sobie nie wpływa na rozstrzygnięcie w przedmiocie warunkowego zwolnienia, gdyż nie posiada znaczenia prognostycznego. Argumentacja skazanego w tym zakresie nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Po uchyleniu orzeczenia poprzednio wydanego w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia B. B., Sąd Okręgowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy dokonał analizy położenia prawnego skazanego w świetle nowelizacji art. 178a kk dokonanej ustawą z dnia 27 września 2013r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2013.1247). Podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, że z uwagi na fakt, iż skazany odbywa karę nie tylko za wykroczenie będące przed nowelizacją przestępstwem sankcjonowanym przepisem art. 178a § 2 kk, ale za inne przestępstwa, nowelizacja art. 178a kk nie wpływa na rozstrzygnięcie w sprawie. Wskazać nadto należy, że pomimo poprawnego obecnie zachowania w zakładzie karnym, w procesie resocjalizacji B. B. zachodzą istotne zaburzenia. W trakcie korzystania z zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego nadużywał alkoholu. Nie można zaś tracić z pola widzenia, że nadużywanie alkoholu było głównym czynnikiem kryminogennym odnośnie przestępstw, za które skazany odbywa karę. Taka postawa dowodzi braku rzeczywistej przemiany stosunku skazanego do przestrzegania porządku prawnego i nieumiejętności podporządkowania się obowiązującym go ograniczeniom. Okoliczności te posiadają zaś kluczowe znaczenie prognostyczne. Proces resocjalizacji B. B. wymaga zatem pogłębienia. Dobrą okazją do powyższego będzie planowane w stosunku do skazanego poddanie go oddziaływaniom w trakcie jego uczestnictwa w programie edukacyjnym z zakresu profilaktyki uzależnień. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że skazany jest osobą wielokrotnie karaną sądownie za przestępstwa tego samego rodzaju. W przeszłości korzystał również ze środków probacyjnych w postaci warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności, której wykonanie było zarządzane z uwagi na dopuszczenie się kolejnych przestępstw. Powyższe oznacza, że poprzednio formułowane wobec skazanego założenia, że w warunkach wolnościowych nie będzie naruszał porządku prawnego, okazały się chybione. B. B. kilkukrotnie zawiódł pokładanie w nim zaufanie. Podczas obecnej izolacji nie zaszły dotychczas w postawie skazanego zmiany tego rodzaju, by uzasadniały założenie, że tym razem w warunkach wolnościowych skazany nie powróci do naruszania porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec B. B.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.