Postanowienie II AKzw 32/12

--- STRONA 1 --- / IN . Sygn. akt II AKzw 32/12 „Dnia 25 stycznia 2012 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący - Sędzia SĄ Cezary Wójcik Protokolant — sekr. sąd. M. K. przy udziale J. K. prokuratora Prokuratury Okręgowej w Lublinie del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie M. $. skazanego za przestępstwo Z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani i in. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 20 grudnia 2011 roku w sprawie sygn. akt TV Ko 940/11 o odwołaniu rozłożenia skazanemu grzywny w ratach na podstawie art.437 $ 1 kpk oraz art.62481 kpk w zw. z art.1$2 kkw postanawia Lutrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, ILzwolnić w całości skazanego M. S. od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Oktęgowy w Lublinie odwołał M. S. rozłożenie pozostałej do uiszczenia grzywny na raty. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany, który podniósł, iż spłacał raty regularnie, ale w wysokości niższej niż wynikało to z postanowienia sądu o rozłożeniu grzywny na raty. Wskazał, iż prowadzona przez niego działalność gospodarcza nie przynosi wystarczających dochodów. Obecnie na jego utrzymaniu pozostaje żona i dziecko. Domagał się nicodwoływania mu płatności grzywny w ratach. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w Lublinie prawidłowo uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą ustawowe okoliczności umożliwiające odwołanie skazanemu rozłożenia grzywny na raty. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż M. S. wywiązał się z płatności 2 pierwszych rat (k.36, k.41). Natomiast od marca 201 1 r. skazany uiszczał raty w wysokości mniejszej niż wynika to z postanowienia o rozłożeniu grzywny na raty (k.43, k.44, k.45). Kolejnej wpłaty w wysokości 970 zł M. S. dokonał w czerwcu 2011 r. po wezwaniu go do uregulowania wcześniejszych zobowiązań z tego tytułu (k.48). Następnie M. S. na poczet grzywny wpłacał kwoty (49, k.50, k.66, k.67), które nie odpowiadały treści postanowienia o rozłożeniu tego zobowiązania na raty (k.34). Po wezwaniu go przez sąd do zapłaty zaległej sumy skazany uiścił jedynie 200 zł (k.75). . --- STRONA 2 --- p NY . "Wbrew twierdzeniom skazanego taki sposób regulowania grzywny jest równoznaczny z uchybieniem płatności nie tylko jednej raty z tego tytułu. O prawidłowym wywiązywaniu się z obowiązku uiszczania grzywny w częściach można mówić jedynie wówczas, gdy skazany płaci je w terminie i w wysokości ustalonych w postanowieniu o rozłożeniu grzywny na raty. Każde odstępstwo od treści orzeczenia w tym przedmiocie dokonane samodzielnie przez skazanego jest równoznaczne z uchybieniem terminowi płatności raty, o którym mowa w art.50$2 kkw. Sąd I instancji był też w pełni uprawniony do przyjęcia, że nastąpiło to z przyczyn zawinionych przez M. .. Do zmiany takiego stanowiska nie mogą w szczególności doprowadzić argumenty zaprezentowane w zażaleniu. Uznać bowiem trzeba, iż skoro w dacie wydania postanowienia o rozłożeniu grzywny na raty skazany rozpoczynał działalność gospodarczą, to po rocznym okresie jej prowadzenia sytuacja materialna skazanego mogła ulec wyłącznie poprawie. Przy założeniu, że w czasie składania wniosku o wydanie orzeczenia w tym przedmiocie, skazany nie miał jeszcze Żadnych dochodów z tytułu działalności gospodarczej, to obecnie przy uwzględnieniu jej rozwinięcia i kontynuowania-- fakt urodzenia dziecka również nie mógł doprowadzić do pogorszenia jego warunków finansowych. Jeśli zaś chodzi o koszty utrzymania działalności gospodarczej oraz dużą konkurencję na rynku, to są to okoliczności, co do których skazany powinien inieć świadomość jeszcze przed podjęciem się takiego sposobu zarobkowania. Na marginesie dodać tylko należy, że wbrew temu co ustalił Sąd I instancji skazanemu do zapłaty pozostała jeszcze kwota 1729,22 zł, a nie 1929,22 zł. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wydatków zostało wydane w oparciu o przepis art.62491 kpk. Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak wyżej.