Postanowienie II AKzw 315/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 315/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Krystyna Mielczarek Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka-Słoka przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie P. S. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 1 kk i in. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 3 lutego 2014r. w przedmiocie umorzenia postępowania o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że na gruncie przedmiotowej sprawy nie wystąpiły przesłanki formalnego udzielenia skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Skazany aktualnie ma do odbycia: 1. karę 1 roku pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 28 października 2011r. sygn. akt (...); 2. karę 5 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 10 listopada 2011r. sygn. akt (...). Przepisy obowiązującej ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, zezwalają na odbycia przez skazanego kary w tym systemie, ale tylko jeśli nie przekracza ona jednego roku (art. 6 ust. 1 cyt. ustawy). Regulacja ta ma również zastosowanie w sytuacji, gdy skazany – jak w sprawie niniejszej – ma odbyć kolejno dwie lub więcej nie podlegających łączeniu kar pozbawienia --- STRONA 2 --- wolności. Na gruncie przedmiotowej sprawy wymiar tych kar wynosi 1 rok i 5 miesięcy. Nie zachodzi zatem możliwość zastosowania w jego przypadku instytucji, o którą wnosi. Okoliczność, że skazanemu skrócono kary na skutek uregulowania grzywien nie zmienia postaci rzeczy. Literalne brzmienie wskazanego wyżej przepisu art. 6 ust. 1 u.p.d. prowadzi bowiem do wniosku, że w ustawie mowa jest o karze orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, zatem ewentualne późniejsze decyzje o jej skróceniu w efekcie zaliczenia skazanemu na jej poczet odpowiedniego okresu za uiszczoną grzywnę nie mają znaczenia dla oceny przesłanek, o których mowa w tymże przepisie. Dlatego orzeczono, jak w sentencji.