Postanowienie II AKzw 307/20 Dnia 29 czerwca 2020 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w R. na posiedzeniu w skład

--- STRONA 1 --- . * Sygn. akt II AKzw 307/20 Dnia 29 czerwca 2020 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w R. na posiedzeniu w składzie: Say Wada K | sowy yo Brenbeski przy udziale Prokuratora Prokuratury (...) w R. -M.C. po rozpoznaniu w sprawie skazanego B. K. zażalenia Prokuratora Okręgowego w Przemyślu na postanowienie Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 22 maja 2020 r. sygn. akt II Kow 60/20/wz o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 $ 1 k.p.k. i art. 636 $ 1 k.pk. w zw. z art. 1 $ 2 k.k.w. postanawia: l. utrzymać -zaskarżone postanowienie w mocy, I. "Kosztami procesu związanymi z postępowaniem odwoławczym obciążyć Skarb Państwa. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22.05.2020r. Sąd Okręgowy w Przemyślu udzielił skazanemu B. K. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jarosławiu zdnia 17.07.2019 r., sygn. akt II K 397/19, której koniec przypada na dzień 02.09.2020 r. i wyznaczył skazanemu okres próby w wymiarze dwóch lat od opuszczenia zakładu karnego. Ponadto orzeczono o oddaniu skazanego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego i nałożono obowiązki w postaci przestrzegania porządku prawnego, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, unikania kontaktów ze środowiskiem osób zdemoralizowanych i nadużywających alkoholu oraz podjęcia starań o uzyskanie pracy. Zażalenie od tego postanowienia, na niekorzyść skazanego, wywiódł prokurator, w którym zarzucił: --- STRONA 2 --- * + obrazę przepisów prawa procesowego art. 7 k.p.k. i art. 92 k.p.k., mający wpływ na treść orzeczenia oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia. W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia. Sąd Apelacyjny miał na uwadze, co następuje: Zażalenie prokuratora nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie niniejszych rozważań stwierdzić należy, iż Sąd Okręgowy wydając zaskarżone postanowienie nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, o jakich wspomina skarżący w treści środka odwoławczego. Przypomnieć należy, że podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest korzystna prognoza społeczno- kryminologiczna. Stosownie do treści art. 77 $ 1 k.k. skazanego na karę pozbawienia wolności sąd może warunkowo zwolnić z odbycia reszty kary tylko wówczas, gdy jego postawa, właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Z powyższego wynika, że kodeks kary nie przewiduje „przedmiotowych ani. podmiotowych ograniczeń w zastosowaniu / warunkowego zwolnienia i sprawca każdego przestępstwa, jeżeli tylko na to zasłużył i poprawił się na tyle; że więcej przestępstw / nie będzie popełniał może być przedterminowo zwolniony (por. postanowienie SA w Lublinie z listopada 2001 r., I AKz 563/01, OSA 2002/5/38, postanowienie SA w Krakowie z 30 września 2002 r., II AKz! 407/02, KZS 2002/90/11, postanowienie SA w Krakowie z 7 czerwca 2001 r., IT AKz! 209/01, KZS 2001/6/29, postanowienie SA w Lublinie z 16 sierpnia 1999 r., II AKz 320/99, KZS 1999/12/32). Ze środka odwoławczego wynika, że podstawę do negatywnej prognozy społeczno-kryminologicznej, skarżący upatruje w okolicznościach popełnionego przez skazanego przestępstwa. W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczności popełnienia przestępstwa, o których mowa w art. 77 $ 1 k.k., mają znaczenie dla negatywnej prognozy, a w konsekwencji i dla negatywnej decyzji w przedmiocie warunkowego zwolnienia, o ile wskazują na takie cechy skazanego, które mogą być przyczyną popełnienia przez niego kolejnego przestępstwa. Obowiązkiem sądu (czy też skarżącego) jest więc wskazanie, jakie okoliczności, rozumiane, jako fakty, zdarzenia, sytuacje i stany towarzyszące popełnieniu czynu wpłynęły na negatywną charakterystykę osobowości skazanego. Samo wskazanie, że skazany dopuścił się przestępstwa warunkach przewidzianych w art. 31 $ 2 k.k., tego wymogu nie spełnia, gdyż okoliczności były już rozpatrywane przez sąd orzekający W tej sprąwie i miały znaczenie dla sądowego wymiaru kary (tak Sąd Apelacyjny w Lublinie w postanowieniu z dnia 8 października 2008 r., AKzw 743/08, KZS 2009/2/48). Autor zażalenia zaś nie podjął nawet próby przedstawienia faktów, zdarzeń, sytuacji, czy też stanów towarzyszących popełnieniu przestępstwa, które mieściłby się w tym faktorze prognozy kryminologicznej. W istocie nawiązuje on do okoliczności, które były już brane pod uwagę przez Sąd Rejonowy przy wymiarze kary. Podobnie rzecz się ma z właściwościami osobistymi skazanego, do których tylko hasłowo nawiązuje zażalenie. Nie można podzielić zapatrywania skarżącego, iż dyrektywy wymiaru kary wymienione w art. 53 k.k, poprzez art. 56 k.k., znajdują również zastosowanie do warunkowego przedterminowego zwolnienia. Dobitnie dał temu wyraz Sąd Najwyższy wskazując w jednym ze swoich orzeczeń, Si ją: że podstawę orzekania o warunkowym przedterminowym zwolnieniu z odbycia reszty kary pozbawienia wolności stanowią kryteria określone w art. 77 $ 1 k.k; nie są natomiast przesłankami rozstrzygania w tym przedmiocie dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k, art. 54 $ 1 k.k. oraz w art. 55 k.k. (art. 56 k.k.). Tak w.postanowieniu z dnia 9 maja 2018 r, IV KK 71/18, LEX nr 2498075. Prognoza kryminologiczna winna być budowana w oparciu o wszystkie przesłanki z art, 77 $ 1 k.k., jednak przyjęcie, iż jest ona pozytywna nie wymaga zrealizowania wszystkich determinant z tej normy (post. SA --- STRONA 3 --- . * w L. z dnia 27 października 2010 r., II AKzw 846/10, LEX nr 677930). Konieczność kompleksowej oceny oznacza jednocześnie, * że decyzja nie może być determinowana negatywną oceną jednego z faktorów, jeśli ocena taka „neutralizowana” jest, pozytywnym wynikiem analizy innej okoliczności stańowiącej podstawę prógnoży kryminologicznej (tak J. Lachowski w: M. Królikowski, R. Zawłocki (red.) Kodeks karny. Część ogólna. Tom II. Komentarz do art. 32-116, wydanie: 3 uwaga C2 do art. 77). Z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że dodatnią prognozę kryminologiczną Sąd Okręgowy zbudował w oparciu zdchowanie w czasie odbywania kary. W ocenie Sądu Odwoławczego, nawet gdyby mieć na uwadze warunki osobiste, o jakich mowa w zażaleniu, to i tak nie sprzeciwiają się one dodatniej prognozie kryminologicznej. Nie można zapominać, że skazany przebywa w warunkach izolacji więziennej od 2019r. i w tym czasie uczestniczył w programie z zakresu poradnictwa zawodowego (...) oraz odbył kurs „Technologia robót wykończeniowych w budownictwie z cyklem zajęć aktywizacji zawodowej i pierwszej pomocy przedmedycznej”. Wprawdzie u skazanego stwierdzono objawy zaburzeń osobowości zachowania spowodowane chorobą, ale te właściwości skazanego” nie przekreślają, wbrew sugestiom prokuratora, możliwości uzyskania przez niego warunkowego zwolnienia. W czasie pobytu w ZK skazany nie wykazuje objawów głębszej demoralizacji, wykolejenia społecznego. Analizując zachowanie skazanego przez pryzmat treści art. 77 $ 1 k.k., słusznie Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że skazany zasługuje na warunkowe zwolnienie. Jego zachowanie podczas wykonania kary jest jednoznacznie pozytywnie oceniane przez administrację zakładu karnego. Nie stwarza on żadnych problemów wychowawczych, był wiełokrotnie nagradzany za postawy regulaminowe. Karę odbywa w systemie zwykłym. Istotny jest również fakt, że koniec kary upływa z dniem 02.09.2020r. czyli za dwa miesiące. 'W świetle naprowadzonych wyżej okoliczności uznać należało, iż istotnie skazany zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego zwolnienie. Skazany musi mieć jednak świadomość, że wszelkie dokonywane przez niego naruszenia prawa będą wykazywane i mogą stanowić podstawę do odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia i powrot do zakładu karnego. Należy mieć bowiem na względzie, że proces resocjalizacji ma charakter rozwojowy i ma prowadzić do zmiany postaw i zachowania skazanego, zaś jeśli taka zmiana następuje, to trzeba uznać, że proces resocjalizacji odniósł swój zamierzony cel. Oparcie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jedynie na tych podstawach, które miały miejsce w przeszłości, a na które skazany obecnie nie ma żadnego wpływu, byłoby wypaczeniem idei resocjalizacji. 'W tym kontekście przypomnieć należy, iż udzielenie warunkowego zwolnienia nie oznacza zakończenia procesu resocjalizacji, ale jego kontynuację w warunkach wolnościowych. Wszak skazany w okresie próby będzie pozostawał pod dozorem kuratora sądowego w miejscu zamieszkania, który na bieżącą będzie kontrolował jego zachowanie. Sąd odwoławczy ma jednak świadomość, iż decyzja o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia jest obarczona zawsze pewnym ryzykiem, gdyż prognoza społeczno-kryminologiczna, jak każda inna prognoza, będąca jedynie przewidywaniem przyszłych zdarzeń, jest ze swej istoty niepewna. Gdyby było inaczej, zbędne byłoby zamieszczanie w kodeksie karnym wykonawczym przesłanek odwołania warunkowego zwolnienia. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd Odwoławczy podzielił stanowisko Sądu I instancji i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. '