Postanowienie II AKzw 306/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 306/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie T. P. zażalenia wniesionego przez internowanego i jego obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 6 lutego 2014r. (III K 70/12) w przedmiocie dalszego stosowania środka zabezpieczającego na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art.1 § 2 kkw i art. 204 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Świdnicy do ponownego rozpoznania; 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. C. 147,60 zł tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym; 3. koszty postępowania odwoławczego zaliczyć na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Świdnicy postanowieniem z dnia 6 lutego 2014r. orzekł o dalszym wykonywaniu wobec T. P. środka zabezpieczającego o maksymalnym stopniu zabezpieczenia w postaci leczenia w (...) Ośrodku (...) w B.. Postanowienie to zaskarżyli internowany i jego obrońca, którzy powołując się na wnioski wynikające z opinii psychiatrycznej i psychologicznej, wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez ustalenie miejsca dalszego wykonywania środka zabezpieczającego w zakładzie o podstawowym lub wzmocnionym zabezpieczeniu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia są zasadne na tyle, że muszą skutkować wydaniem orzeczenia uchylającego zaskarżone postanowienie w celu ponownego rozpoznania sprawy. zasadne. Wystarczy wskazać, że w opinie psychiatryczna i psychologiczna zawierają zgodne wnioski odnośnie braku potrzeby dalszego pobytu internowanego w zakładzie dysponującym maksymalnym stopniem zabezpieczenia. Co więcej, dyrektor Regionalnego Ośrodka (...) w B. wystąpił z odrębnym wnioskiem do Sądu Okręgowego o przeniesienie T. P. do zakładu o niższym stopniu zabezpieczenia. Sąd Okręgowy ani do wniosku dyrektora, ani do wniosku biegłych nie --- STRONA 2 --- odniósł się w żaden sposób i – jakby ich nie dostrzegając - orzekł o dalszym wykonywaniu środka zabezpieczającego w dotychczasowym miejscu, tj. w warunkach maksymalnego zabezpieczenia. Mając powyższe na uwadze konieczne było uchylenie zaskarżonego postanowienia w celu ponownego rozpoznania sprawy. Jeżeli Sąd Okręgowy nie podziela wniosków zawartych w opiniach biegłych, to winien dać temu wyraz w uzasadnieniu postanowienia, a jeżeli nie ma zastrzeżeń odnośnie opinii, to winien orzec o dalszym wykonywaniu środka zabezpieczającego w zakładzie o zmniejszonym stopniu zabezpieczenia, który wskaże komisja psychiatryczna do spraw środków zabezpieczających. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.