Postanowienie II AKzw 303/11 Dnia 9 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w R. na posiedzeniu w składzie

--- STRONA 1 --- | . Sygn. akt II AKzw 303/11 Dnia 9 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w R. na posiedzeniu w składzie : SSA Sanka e ss sądowy Pawa Szembenii przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie, -AK. po rozpoznaniu sprawy skazanego W. K. z powodu zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt III Kow 333/11/wz o odmowie przyjęcia środka odwoławczego na podstawie art. 437 $ I k.pk. i art. 624 $ I k.pk. w zw. zart. 1 $ 2 k-k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie, II. zwolnić skazanego w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie przed Sądem Okręgowym i Apelacyjnym, a wydatkami obciążyć Skarb Państwa, Pismem z dnia 21 stycznia 2011 r. skazany W. K. wniósł o „ponowne zawieszenie wyroków”, mając na uwadze orzeczenia Sądu Rejonowego w Łańcucie: - z dnia 10 maja 2005 r., sygn. akt II K 59/05; - z dnia 27 września 2005 r., sygn. akt II K 121/05; - z dnia 19 marca 2007 r., sygn. akt I K 22/07 (k.4). — + Sąd Rejonowy w Łańcucie, do którego wystąpił skazany, zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2011 r. wyznaczył skazanemu obrońcę z urzędu w osobie adw. B. D., Kancelaria Adwokacka w Ł£. (k.6). --- STRONA 2 --- . * Postanowieniem z dnia 18 lutego 2011 r., sygn. akt II K 22/07, tenże Sąd na podstawie art. 35 $ 1 k.p.k. w zw. z art. 1 $ N w zw. z art. 3 $ 2 k.k.w. uznał się niewłaściwym rzeczowo i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu — Sądowi penitencjarnemu w R., albowiem w dniu 29 stycznia 2009 r. W. K. został osadzony w Zakładzie Karnym w R. celem wykonania kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Łańcucie z dnia 19 marca 2007 r., sygn. akt II K 22/07. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że pismo skazanego może być potraktowane jako wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie, ewentualnie jako wniosek o udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności (k. 8 i 12). Sąd penitencjarny w R. uznał pismo skazanego za wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie (k. 15) i w związku z tym skazany pismem z dnia 8 marca 2011 r. wezwany został do uiszczenia opłaty w kwocie 45 złotych, z równoczesnym pouczenie o skutkach wynikających z przepisu art. 120 $ 2 k.p. (k. 16). Skazany nie uiścił w zakreślonym 7 — dniowym terminie stosownej opłaty (k. 17) i w tej sytuacji zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. sędzia Sądu Okręgowego w Rzeszowie pozostawił wniosek bez rozpoznania (k. 18). Odpis zarządzenia doręczono zarówno skazanemu, jak i jego obrońcy (k. 19). Obrońca skazanego wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc m. in. zarzut braku zawiadomienia jej o obowiązku uiszczenia opłaty od wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie (k. 21). Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. sędzia Sądu Okręgowego w R. na podstawie art. 429 $ 1 k.p.k. w zw. z art. 1 $ 2 k.k.w. odmówił przyjęcia zażalenia obrońcy skazanego, albowiem nie przysługuje ono z mocy prawa (art. 459 3 1 k.pk.), gdyż zarządzenie wydane w trybie art. 120 $ 2 k.p.k. nie zamyka drogi do wydania orzeczenia w przedmiocie warunkowego zwolnienia z reszty kary (k. 23). Na to zarządzenie żali się obrońca skazanego, zarzucając niezasadne przyjęcie, że obrońcy z urzędu nic przysługuje zażalenie na zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sytuacji braku jego opłacenia, gdy tenże obrońca z urzędu został pominięty przy wzywaniu skazanego o uiszezenić opłaty od wniosku, co w konsekwencji stanowi naruszenie prawa do obrony skazanego — art. 8 $ 2 pkt 2 kk.w. "Wnosi o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i poprzedzającego je zarządzenia o pozostawieniu wniosku skazanego bez rozpoznania oraz o przyznanie kosztów obrony wykonywanej z urzędu w postępowaniu wykonawczym, oświadczając, że nie zostały one uiszczone, Dodatkowo wniosła o zwolnienie skazanego od obowiązku uiszczenia opłaty od wniosku w kwocie 45 zł, albowiem nie jest on w stanie tejże opłaty uiścić ze względów podanych w uzasadnieniu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Podzielić należy pogląd wyrażony w uzasadnieniu zarządzenia sędziego Sądu Okręgowego z dnia 28 kwietnia 2011 r. o odmowie przyjęcia zażalenia (k. 23), iż zarządzenie o pozostawieniu, wniosku skazanego o warunkowe przedterminowe zwolnienie bez rozpoznania, nie zamyka drogi do wydania orzeczenia w przyszłości, a tym samym nie podlega ono zaskarżeniu (art. 459 $ 1 k.pk.). --- STRONA 3 --- D /. bowiem utrwalonej judykatury i doktryny „zamyka drogę do wydania wyroku” (postanowienia) taka i tylko taka decyzja, która w obecnym układzie w sposób niewątpliwy (bezwarunkowy) wyłącza możliwość spowodowania wydania wyroku (postanowienia). 'W aspekcie art. 459 k.p.k. chodzi o „bezwarunkowe”, a więc generalne i niezależne od trafności ocen sądu, zamknięcie drogi do wydania wyroku (zob. m.in. postanowienie SN z 9.07.1996 r., IV KZ 33/96, Prok. i Pr. 1997, Nr 2, poz. 13). Skazany lub jego obrońca w każdym czasie będzie mógł złożyć wniosek'ó warunkowe przedterminowe zwolnienie, co uruchomi formalną procedurę jego rozpoznania. Niemniej jednak niejako na marginesie tej sprawy celowym wydaje się odniesienie do dwóch kwestii. Po pierwsze, skazany ma ustanowionego przez Sąd Rejonowy . w Ł. obrońcę z urzędu i fakt ten był znany Sądowi penitencjarnemu w chwili wzywania skazanego do uzupełnienia braku formalnego pisma poprzez uiszczenie opłaty sądowej w kwocie 45 złotych. Uwadze Sądu Okręgowego uszło jednak to, że występujący w sprawie obrońca z urzędu, pełniąc rolę pełnomocnika procesowego strony, powinien zgodnie z treścią art. 140 k.p.k. zostać zawiadomiony o wezwaniu skazanego do uiszczenia opłaty od wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Zaniechanie powiadomienia obrońcy o wezwaniu skazanego do uiszczenia opłaty od wniosku, stanowi ograniczenie prawa do obrony. Wszak strona nie może ponosić ujemnych konsekwencji procesowych, wynikających z działania lub zaniechania obrońcy, co do którego nie dopełniono obowiązku wynikającego z art. 140 kpk (por. postanowienie SN z 30.12.2008 r., IV KZ 92/08, LEX nr (...)). Po drugie, z opinii o skazanym sporządzonej przez administrację Zakładu Karnego w R. (k. 20) wynika, że W. K. prawo do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie nabędzie dopiero z dniem 29 sierpnia 2011 r. Wynika z tego, że wniosek skazanego nie spełnia niezbędnych wymogów ustawowych, by w ogóle mógł zostać uwzględniony (art. 78 $ L k.k), a tym samym nie należało wzywać wnioskodawcy o uzupełnienie wniosku opłatą w trybie art. 120 $ Lk.pk. w zw. z art. 1 $ 2 k.k.w. i art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.). Por. postanowienie SA w Krakowie z 2.12. 1993 r., II AKo 39/93, KZS 1993, Nr 12, poz. 17. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono z uwzględnieniem aktualnej sytuacji majątkowej skazanego. Pouczenie: Postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. Sygn. akt. II AKzw 303/11 Pouczenie: Postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. Odpis postanowienia z pouczeniem doręczyć: