Postanowienie II AKzw 301/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 301/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. M. syna W. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2014r. (sygn. akt III Ko 291/13) w przedmiocie odmowy odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt III Ko 291/13 Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił J. M. odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Plany zawodowe skazanego, w ocenie Sądu I instancji, stanowią okoliczność przyszłą i niepewną. Niecelowym jest również udzielanie powyższej instytucji w celu kontynuowania nauki przez skazanego z uwagi na ograniczony czasowo przez ustawę okres korzystania z odroczenia. Powyższe orzeczenie zaskarżył w całości skazany zarzucając naruszenie przepisu art. 151 § 1 kkw przez odmowę odroczenia wykonania kary w sytuacji, gdy zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku, ponieważ natychmiastowe wykonanie kary pociąga za sobą zbyt ciężkie skutki. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności na okres 6 miesięcy. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podziela w pełni prawidłowe ustalenia Sądu I instancji, iż brak jest wobec skazanego J. M. przesłanek do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności przewidzianych treścią art. 151 § 1 kkw. --- STRONA 2 --- W pierwszej kolejności podkreślić należy, że w przypadku skazanego nie można mówić o natychmiastowym wykonaniu kary, a tylko wówczas uzasadnionym byłoby rozważanie możliwości skorzystania przez niego z powyższej instytucji. Wyrok skazujący uprawomocnił się w dniu 18 listopada 2013r. Co najmniej od tego czasu zdawał on sobie sprawę z nieuchronności odbycia kary i miał możliwość przygotować się na skutki izolacji. Jednocześnie J. M. musi zdać sobie sprawę z faktu, że odbycie kary powinno stanowić dla niego zobowiązanie o pierwszorzędnym charakterze. Nie może być bowiem tak, by skazany najpierw zrealizował wszystkie swoje zamierzenia i plany, a dopiero wówczas zdecydował się na odbycie kary. Mając na uwadze dostępność programów edukacyjnych, kontynuowanie nauki po odbyciu kary nie będzie napotykało żadnych przeszkód. Nie zachodzą zatem obecnie uzasadnione powody do skorzystania przez skazanego z odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Pouczenie: Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.