Postanowienie II AKzw 3/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w sk

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 3/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. G. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2013r. (sygn. akt V Kow-el 2479/13) w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że odstąpić od uchylenia wobec skazanego J. G. udzielonego mu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 listopada 2013r. (sygn. akt V Kow-el 2479/13) uchylił w stosunku do skazanego J. G. udzielone postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 10 października 2013r. w sprawie o sygn. akt V Kow 1706/13, zezwolenie na odbywanie poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w P. z dnia 23 listopada 2011r. w sprawie o sygn. akt VIII K 714/11. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd Okręgowy wskazał, że J. G., pomimo zobowiązania go przez kuratora sądowego do dostarczenia do dnia 25 listopada 2013r. informacji dotyczącej adresu jego nowego miejsca zamieszkania, nie skontaktował się z sądem. Zerwał również kontakt z kuratorem sądowym. Zdaniem Sądu Okręgowego powyższe zachowanie skazanego, wskazywało, że uchyla się on od dalszego odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego, co obligowało do uchylenia wobec niego zezwolenia na odbywanie kary w tym systemie. Postanowienie to zaskarżył w zażaleniu skazany. Podkreślił, że w dniu 24 listopada 2013r. w trybie natychmiastowym wynajmujący lokal nakazał mu się wyprowadzić. Powodem powyższego było opóźnienie się skazanego z zapłatą czynszu, wynikające z przejściowych problemów finansowych spowodowanych niewypłacalnością jego pracodawcy. Obecnie skazany zamieszkuje pod nowym adresem, który wskazał. --- STRONA 2 --- Skarżący wniósł o „zezwolenie na kontynuowanie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego pod wskazanym adresem”. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie skazany zachował się nieprawidłowo zrywając kontakt z kuratorem i nie przedstawiając w wyznaczonym terminie informacji o nowym miejscu zamieszkania. Naruszenie przez niego obowiązków wynikających z odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego nie było jednak na tyle doniosłe, by skutkować musiało uchyleniem zezwolenia na korzystanie z tego systemu. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że skazany znalazł się w wyjątkowo niekorzystnej sytuacji. Utracił możliwość korzystania z lokalu, którego był najemcą, na co nie był przygotowany. W tym samym dniu, w którym nakazano mu opuścić dotychczasowy lokal, poinformował Upoważniony Podmiot Dozorujący o tym fakcie i zobowiązał się do wskazania adresu nowego miejsca zamieszkania. Z powyższego obowiązku jednak się nie wywiązał. Nie było również możliwości nawiązania z nim kontaktu telefonicznego. Jednakże w zażaleniu skazany szczegółowo wyjaśnił swoje położenie i wskazał nowy adres zamieszkania. Krótki okres w jakim skazany był niedostępny oraz zadeklarowanie wypełniania obowiązków związanych z odbywaniem kary w systemie dozoru elektronicznego, wykonywanie zatrudnienia i znalezienie nowego miejsca zamieszkania uzasadnia założenie, że mimo spełnienia przesłanki art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz. U. z roku 2010, Nr 142, poz.960 z późn. zm.), aktualna postawa J. G. wskazuje, że cele kary w dalszym ciągu mogą być wobec niego osiągnięte poprzez kontynuowanie jej odbywania w systemie dozoru elektronicznego. Całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego wskazuje, że zaistniał wyjątkowy przypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami, umożliwiający odstąpienie od uchylenia zezwolenia na odbywanie kary w przedmiotowym systemie na podstawie art. 28 ust. 2 wyżej wskazanej ustawy. Jako konsekwencję powyższej decyzji za nieaktualne uznać należy rozstrzygnięcie Sądu I instancji w zakresie zaliczenia na poczet kary okresu odbywania przez skazanego kary w systemie dozoru elektronicznego (punkt II zaskarżonego postanowienia) oraz w zakresie doprowadzenia skazanego do zakładu karnego i obciążenia go kosztami z tego wynikającymi (punkt III zaskarżonego postanowienia). Podkreślić należy, że cele kary wobec J. G. mogą być osiągnięte poprzez kontynuowanie jej odbywania w systemie dozoru elektronicznego jedynie wówczas, gdy możliwa będzie zmiana miejsca, w którym skazany ma przebywać. Nowy lokal odpowiadać musi warunkom, od których zależy zastosowanie i wykonywanie dozoru elektronicznego. Do skutecznej zmiany miejsca wykonywania kary konieczne będzie zatem uzyskanie zgody odpowiednich osób oraz weryfikacja warunków techniczno – organizacyjnych wykonywania dozoru. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.