§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia

Postanowienie II AKzw 291/10

udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia

Teza / krótkie omówienie

udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- | Sygn. akt: II AKzw 291/10 < POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2010 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący — Sędzia S.A. Lech Lewicki Protokolant — sekr. sąd Maria Kraska przy udziale Leopolda Piętala prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie P. S. skazanego za przestępstwo z art. 156 $ 3 k.k. ) zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 12 marca 2010r. w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 $ 1 k.p.k. i art. 636 $ 1 k.p.k. w zw. zart. 18 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. określić, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Zamościu postanowieniem z dnia 12 marca 2010r. udzielił P.S. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności z uwagi na dodatnią prognozę kryminologiczną wobec skazanego. Postanowienie to w całości na niekorzyść skazanego zaskarżył prokurator, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iż istnieje pozytywna prognoza społeczno — kryminologiczna w sytuacji, gdy rozmiar odbytej części kary i ocena jej w aspekcie adekwatności i współmierności do okoliczności popełnienia przestępstwa ocenie takiej się sprzeciwiają. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Zamościu do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia jest możliwe dopiero w sytuacji, gdy zaistniały wszystkie powołane w art. 77 $ 1 k.k. okoliczności łącznie i przemawiają one na korzyść skazanego. Z brzmienia tego przepisu wynika jedynie, że sąd , penitencjarny rozpoznając wniosek o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia zobowiązany jest ocenić go przez pryzmat wszystkich ustawowych okoliczności i ustalając prognozę kryminologiczno — społeczną wskazać, które z nich sprzeciwiają się postawieniu pozytywnej prognozy, ewentualnie przemawiają za --- STRONA 2 --- 2 | udzieleniem warunkowego przedterminowego zwolnienia. Dodatnia prognoza winna być zatem rezultatem kumulatywnej oceny wszystkich kryteriów zawartych w/w normie i na tej podstawie sąd winien dopiero zważyć czy skazany zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego zwolnienia. Niezależnie od powyższego z treści zażalenia wynika, że podstawę do negatywnej prognozy społeczno - kryminologicznej względem P.S. skarżący upatruje wyłącznie w okolicznościach popełnionego przez niego przestępstwa, wskazując jednocześnie na fakt, iż uprawnienia do warunkowego przedterminowego zwolnienia osadzony nabył stosunkowo niedawno, tj. w dniu ...r. Tymczasem na co często zwracał uwagę Sąd Apelacyjny w Lublinie okoliczności popełnienia przestępstwa, o których mowa w art. 77 $ 1 k.k., mają znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie warunkowego zwolnienia, o ile wskazują na takie negatywne cechy skazanego, które mogą być przyczyną popełnienia przez niego kolejnego przestępstwa. Samo opisanie okoliczności czynu przypisanego skazanemu w wyroku, co też uczynił autor zażalenia, tego wymogu nie spełnia, gdyż okoliczności te były już rozpatrywane przez sąd orzekający co do winy oskarżonego i uwzględnione w ramach sądowego wymiaru kary (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w L. z dnia ...r., ..., KZS 2009/2/48). Skarżący nie wskazuje zatem na taką negatywną charakterystykę osobowości osadzonego, która miałaby znaczenie przy dokonywaniu ustaleń w zakresie prognozy co do jego zachowania w przyszłości, tj. po opuszczeniu zakładu karnego. Ze znajdującej się w aktach sprawy opinii o skazanym wynika natomiast, iż jego zachowanie podczas pobytu w warunkach izolacji więziennej oceniane jest jako bardzo dobre (u osadzonego nie stwierdzono również żadnych uzależnień, które utrudniałyby jego adaptacje w warunkach wolnościowych, jednocześnie posiada pozytywną opinię w miejscu zamieszkania). P.S. był wielokrotnie nagradzany i wyróżniany regulaminowo, nie był karany dyscyplinarnie. Karę, przez cały okres pobytu w zakładzie karnym, odbywa w systemie programowanego oddziaływania, zadania z niego wynikające zrealizował w pełni, wykazując się dużym zaangażowaniem. Jest zatrudniony poza jednostką w systemie bez konwojenta, przy czym przełożeni nie zgłaszają zastrzeżeń odnośnie wykonywanej przez niego pracy. Nie przynależy do nieformalnych struktur podkultury przestępczej, uczestniczy w dostępnych zajęciach kulturalno . oświatowych, wobec dotychczasowego trybu życia oraz popełnionych przestępstw przyjmuje wyraźnie krytyczną postawę. Poza tym trzeba mieć na uwadze, iż P.S. posiada stałe miejsce zamieszkania, do: którego może powrócić po opuszczeniu jednostki. Aktualnie przebywając w zakładzie karnym utrzymuje stały kontakt z rodziną, która interesuje się jego losem i udziela mu wsparcia. Przede wszystkim. jednak korzystał z przepustek ( art. 91 pkt --- STRONA 3 --- / 3 / 7 k.k.w. ) i nagród w postaci zezwoleń na czasowe opuszczenie jednostki w trybie art. 138 8 1 pkt 71 8 k.k.w., z których powracał w terminie i bez uwag. Kontynuuje > naukę poza zakładem karnym w systemie zaocznym. W tym stanie rzeczy uznać - należy, iż postawa jaką przyjmuje w warunkach izolacji wskazuje na umiejętność zachowania samodyscypliny i wolę poprawy, w tym w zakresie poszanowania obowiązujących norm prawnych i reguł społecznych, zaś stopień jego demoralizacji jest znikomy. Spełniona została zatem przesłanka zastosowania, określonego w art. 77 8 1 k.k., środka probacyjnego w postaci pozytywnej prognozy odnośnie zachowania skazanego na wolności. Uwzględniając wszystkie wyżej wskazane okoliczności nie można podzielić zapatrywania skarżącego jakoby sam fakt stosunkowo odległego końca kary — skazanemu pozostało do odbycia dwa z pięciu lat kary pozbawienia wolności — mógł przemawiać za nieuwzględnieniem wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie. ) Sąd Apelacyjny ma na uwadze okoliczność, iż warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności jest zawsze fakultatywne. Jednak odmówienie zwolnienia skazanemu, który — w realiach konkretnej sprawy - na to zasługuje, szkodzi działalności penitencjarnej, bo może wskazywać, że nawet zasadnicze zmiany postaw skazanych i angażowanie się w inicjatywy penitencjarne nie znajdują uznania sądów, co mogłoby udaremniać wyniki resocjalizacji. Zauważyć przy tym trzeba, że skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia nie oznacza zakończenia procesu resocjalizacji skazanego. Resocjalizacja taka jest bowiem nadal prowadzona w warunkach wolnościowych podczas wyznaczonego okresu próby. Oddanie P.S. pod dozór kuratora pozwoli natomiast na kontrolę jego zachowania przez okres odpowiadający pozostałej do odbycia karze, tj.- jak prawidłowo przyjął Sąd I instancji — do dnia ... O wydatkach za postępowanie odwoławcze Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 636 8 1 k.p.k. wzw. zart. 18 2 kk.w. Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w postanowieniu.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Lublinie w#II AKzw 291/10#art. 91 pkt