Postanowienie II AKzw 285/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 285/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego R. S. syna R. zażalenia wniesionego przez Prokuratora Okręgowego w Opolu na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 29 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 2656/13/pr) w przedmiocie udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 2656/13/pr Sąd Okręgowy w Opolu udzielił R. S. przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności do dnia 29 lipca 2014r. Wskazał, że tylko skazany jest w stanie zapewnić dzieciom opiekę podczas poddania się leczeniu przez jego żonę. Jednocześnie podkreślił, że stan zdrowia skazanego nie uniemożliwia mu sprawowania pieczy nad dziećmi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Prokurator Okręgowy w Opolu zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących uznania przez Sąd Okręgowy, że ważne względy rodzinne i osobiste R. S. uzasadniają podstawę do udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, jednakże uwzględniając, że sytuacja rodzinna i materialna rodziny skazanego jest trudna od dłuższego czasu, ale nie w rozumieniu przesłanek § 2 art. 153 kkw, zaś skazany deklarując chęć poprawy jakości życia dzieci i żony nie będzie mógł zrealizować zamiaru z powodu stwierdzonych w opinii lekarskiej dolegliwości, które ograniczają możliwość zatrudnienia, co sprawia że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że przerwa nie zostanie wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem. Wskazując na powyższe zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienie. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Nie można podzielić stanowiska skarżącego, że odnośnie skazanego nie zachodzą warunki z art. 153 § 2 kkw, które uzasadniałyby skorzystanie przez niego z przerwy w odbywaniu kary Uznać należy, że najbliżsi skazanego znajdują się w sytuacji wyjątkowej i potrzebują jego natychmiastowej pomocy. Rozpoczęcie leczenia przez żonę skazanego uzależnione jest od zapewnienia opieki nad dziećmi przez skazanego. Podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, że cel ten zrealizować może jedynie skazany. Stan zdrowia skazanego nie jest na tyle niekorzystny, by uniemożliwiał wykonywanie przez niego opieki nad dziećmi. Podkreślić należy, że przerwa w karze uzasadniona jest sprawowaniem pieczy nad dziećmi, kwestia polepszenia ich warunków materialnych stanowi zaś kwestię drugorzędną. Obecnie korzystają oni bowiem z zasiłków socjalnych, które zapewniają im warunki do egzystencji. Zarzuty skarżącego w tym zakresie warunkujące zasadność udzielenia przerwy od możliwości wykonywania zatrudnienia przez skazanego, nie maja zatem decydującego wpływu na rozstrzygnięcie. Uzasadnionym powodem odmowy udzielenia obecnie przerwy w karze nie może być również niepowrócenie o czasie do zakładu karnego z poprzedniej przerwy. Mając na uwadze fakt, że było to zdarzenie epizodyczne (po kolejnej przerwie skazany stawił się do jednostki penitencjarnej w terminie), okoliczności tej nie powinno się przypisywać decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, obecność R. S. w warunkach wolnościowych w trakcie przerwy w karze znajduje obecnie uzasadnienie. Okres jej trwania będzie wystarczający do zrealizowania założonego celu. Gdyby jednak leczenie żony nie zakończyło się w przeciągu 6 miesięcy, wówczas opiekę nad dziećmi winny przejąć odpowiednie placówki wyspecjalizowane. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.