Postanowienie II AKzw 285/09 . POSTANOWIENIE 7 Dnia 15 kwietnia 2009 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Kar

--- STRONA 1 --- * Sygn. akt II AKzw 285/09 . POSTANOWIENIE 7 Dnia 15 kwietnia 2009 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący — Sędzia S.A. Andrzej Ślaski z Protokolant — sekr. sąd. Maria Kraska przy udziale Andrzeja Gmocha prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie M. W. skazanego za przestępstwa z art. 284 82 k.k. iin. s zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 6 lutego 2009 r. w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia z odbycia kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 $ 2 k.p.k. w zw. zart. 18 2 k.k.w. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę M. W. przekazać Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania. * Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił M. W. udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności z uwagi na negatywną prognozę społeczno-kryminologiczną. Postanowienie powyższe zaskarżył skazany, podnosząc, iż zapadło ono z obrazą przepisów prawa procesowego, tj. art. 4 k.p.k., art. 5 8 1 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz Konstytucji RP i aktów prawa międzynarodowego. „ Wskazując na powyższe wniósł w istocie o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest pozbawione słuszności. Na wstępie należy podnieść, że obowiązkiem sądu rozpoznającego wniosek o udzielenie warunkowego zwolnienia jest ocenić go. przez pryzmat wszystkich okoliczności wymienionych w art. 77 $ 1 k.k., a nie tylko niektórych z nich, a zarazem jedynie tych okoliczności. Ustalając prognozę społeczno-kryminologiczną sąd ma obowiązek wskazać, które z tych okoliczności i dlaczego sprzeciwiają się postawieniu (bądź pozwalają na postawienie) pozytywnej prognozy. Sąd I Instancji takiej analizy nie przeprowadził. Odniósł się on bowiem szczegółowo w zasadzie jedynie do postawy prezentowanej przez M. W. w zakładzie karnym. Jej ocena wypadła dla skazanego, jednakże Sąd Okręgowy uznał, iż na --- STRONA 2 --- . 2 * postawienie wobec M. W. pozytywnej prognozy kryminologicznej nie pozwala charakter popełnionych przez niego czynów, fakt toczenia się przeciwko niemu dwóch postępowań karnych oraz okoliczność, iż popełnione czyny miały związek z ” prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. W tym miejscu należy podnieść, że charakter popełnionego przestępstwa nie został wymieniony w katalogu okoliczności z art. 77 $ 1 k.k., a zatem nie może się on sprzeciwiać udzieleniu skazanemu warunkowego zwolnienia. . Również fakt, iż przeciwko skazanemu toczą się postępowania karne w innych sprawach,nie może przemawiać na jego niekorzyść i być branym przy formułowaniu prognozy kryminologicznej, do czasu prawomocnego skazania M. W. Przypomnieć bowiem trzeba, że oskarżonego chroni wyrażona w art. 5 81 k.p.k. (także w art. 42 ust. 3 Konstytucji RP) zasada domniemania niewinności. Sąd I instancji ponadto uznał, iż M. W. przejawia znaczny stopień demoralizacji. Powyższą tezę należy uznać za dowolną. Godzi się bowiem zauważyć, iż na jej uzasadnienie Sąd Okręgowy przytoczył jedynie jedną okoliczność, a mianowicie fakt, iż skazany był w przeszłości karany. Tymczasem analiza akt sprawy wskazuje, iż M. W. wprawdzie kilkakrotnie wchodził w konflikt z prawem, jednakże w zakładzie karnym przebywa po raz pierwszy, zaś czyny, za które aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności (karę zastępczą) - wszystkie mające związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą - są jedynymi, za które został skazany. Zaniechanie wnikliwej oceny całokształtu okoliczności przewidzianych w art. 77 8 1 k.k., w szczególności zaś właściwości i warunków osobistych skazanego, sposobu jego życia przed popełnieniem przestępstwa, brak poczynienia niezbędnych, dla podjęcia decyzji w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia konstatacji, stanowi niewątpliwie obrazę art. 92 k.p.k. i dlatego, musi skutkować koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Nieuwzględnienie wszystkich okoliczności zawartych w art. 77 8 1 k.k. i równoczesne odniesienie się do okoliczności nie wymienionych w tym przepisie mogło mieć bowiem wpływ na ustalenie właściwej prognozy kryminologiczno - społecznej wobec skazanego, co z kolei wpływa na treść orzeczenia. Przy ponownym orzekaniu sąd winien wnikliwie rozważyć wszystkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a następnie swoje stanowisko należycie uzasadnić przy zachowaniu wszelkich wymogów w tym zakresie. Kierując się powyższymi względami, Sąd Apelacyjny orzekł, jak wyżej.