Postanowienie – II AKzw 2848/22

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->II AKzw 2848/22</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 5 stycznia 2023 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia SA Wiesław Kosowski</strong> </p> <p>Protokolant: Kamil Klupś</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Iwony Skrzypek </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>) </strong> </p> <p>zażalenia złożonego przez obrońcę skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach</p> <p>z dnia 14 listopada 2022 roku, sygn. akt VIII Kow 2558/22</p> <p>w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;</p> <p>2. zwolnić skazanego od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Przeprowadzona przez Sąd Apelacyjny kontrola odwoławcza zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że poczynione przez sąd I instancji ustalenia faktyczne i prawne są prawidłowe, a wydane orzeczenie zasadne.</p> <p>W szczególności należy podzielić wyrażony przez sąd <em> <!-- -->a quo</em> pogląd, że zachowanie skazanego R. <span class="anon-block">Z.</span> polegające na wielokrotnym dokonywaniu naruszeń harmonogramu odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, stanowi podstawę do uchylenia zezwolenia na odbywanie przez wymienionego kary w systemie dozoru elektronicznego.</p> <p>Jak słusznie zauważył sąd penitencjarny, skazany, mimo dawanych mu przez kuratora szans na dostosowanie się do rygorów odbywania kary pozbawienia wolności w SDE, nie zmienił swojego postępowania i stale dokonywał naruszeń ustalonego harmonogramu. Taka postawa godzi natomiast w fundamentalny obowiązek odbywania kary w tym systemie, tj. obowiązek stosowania się do harmonogramu i nie oddalania się z miejsca odbywania kary, poza ściśle wyznaczonymi godzinami. Wskazać należy, że <span class="anon-block">R. Z.</span> łącznie od czerwca do sierpnia 2022 roku, a więc w ciągu zaledwie 2 miesięcy, dokonał siedmiu krótszych lub dłuższych naruszeń ustalonego harmonogramu. Cztery z tych naruszeń (w dniu 9 lipca 2022 r., 23 lipca 2022 r., 9 sierpnia 2022 r. oraz 11 sierpnia 2022 r.) trwały ponad 1 godzinę, podczas gdy reszta oscylowała w granicach kilku minut. Kurator sprawujący kontrolę nad wykonywaną przez <span class="anon-block">R. Z.</span> karą, zmienił na prośbę skazanego ustalony harmonogram z dniem 1 sierpnia 2022 r., a pomimo tego w ciągu zaledwie 10 następnych dni, skazany naruszył harmonogram aż trzykrotnie. Podkreślenia natomiast wymaga, że w przypadku wykonywania kary w systemie dozoru elektronicznego, inne obowiązki skazanego winny być tak dostosowane do rygorów z jej wykonywaniem związanych, aby z nimi nie kolidować. Nie sposób zaakceptować sytuacji, w której to skazany będzie dowolnie żądał dostosowania harmonogramu wykonywanej kary do swoich potrzeb, wynikających nawet z wykonywanej pracy zarobkowej czy działalności gospodarczej, lub też nagminnie, z uwagi na te okoliczności, naruszał ustalony (i wielokrotnie zmieniany) harmonogram. W takich bowiem okolicznościach kara faktycznie przestaje być karą, jeśli jej warunki ma dyktować sam skazany. Innymi słowy, to skazany ma dostosować się do rygorów związanych z SDE a nie na odwrót. <span class="anon-block">R. Z.</span> natomiast bezsprzecznie do rygorów tych dostosować się nie potrafił, co świadczy o braku po jego stronie samodyscypliny i samokontroli do tego wymaganej i negatywnie weryfikuje ustaloną wcześniej pozytywną prognozę kryminologiczno-społeczną dotyczącą jego osoby.</p> <p>Oceny powyższej nie są w stanie zmienić podniesione przez skarżącego w środku odwoławczym zarzuty i przytoczona na ich poparcie argumentacja. Fakt, że skazany posiada zaświadczenia na okoliczność, że przeglądał akta lub załatwiał sprawy urzędowe w czasie naruszania harmonogramu pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem powinien on tak zaplanować te czynności aby czas ich wykonywania pozostawał w granicach wynikających z ustalonego harmonogramu. Zresztą zrozumiałe byłoby jednokrotne spóźnienie z tego powodu, a nie aż siedmiokrotne. Wspomniana przez Sąd Okręgowy celowość dokonywanych przez skazanego naruszeń harmonogramu odnosi się natomiast jedynie do faktu, że spóźnienia nie były przypadkowe i skazany doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że narusza harmonogram. Skoro skazany nie potrafi dostosować się do wymogów odbywania kary w SDE to bez znaczenia pozostają inne okoliczności wskazywane przez obrońcę, tj. brak popełniania przestępstw przez skazanego, podjęcie pracy i udzielanie się społecznie.</p> <p>Co prawda zgodzić się należy z obrońcą, że wydanie innego wyroku skazującego nie powoduje, że skazany utracił uprawnienia formalne do odbywania kary w SDE, jeżeli suma kar przekracza 1 rok i 6 miesięcy. Niemniej okoliczność ta nie stanowiła najważniejszego argumentu przemawiającego za uchyleniem skazanemu zgody na odbywanie kary w SDE, gdyż okoliczności te zostały już przedstawione powyżej. Tym samym bez znaczenia pozostaje okoliczność, że odroczono skazanemu odbycie innej kary, gdyż skazany naruszając harmonogram odbywania kary wykazał się brakiem samodyscypliny i samokontroli, niezbędnych do odbywania kary w SDE.</p> <p>Stwierdzając, że skarżący we wniesionym środku odwoławczym nie przedstawił argumentacji, która mogłaby skutecznie podważyć ustalenia sądu <em> <!-- -->a quo</em>, należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania orzeczono według przepisów powołanych na wstępie.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <em> <!-- -->o treści prawomocnego postanowienia poinformować: </em> </p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <em> <!-- -->skazanego z pouczeniem o prawomocności; </em> </p> </dd> </dl> <p>2.  <em> <!-- -->zwrócić akta sprawy. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Katowice, dnia 5 stycznia 2023 roku</em> </p> </div>