Postanowienie II AKzw 2777/19 Dnia 16 grudnia 2019 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w Il Wydziale Karnym w składzie

--- STRONA 1 --- . | . Sygn. akt II AKzw 2777/19 Dnia 16 grudnia 2019 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w Il Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Robert Zdych Protokolant: Anna Wieczorek po rozpoznaniu w sprawie Ł. Z. s. J. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 20 listopada 2019 r. (sygn. akt V Kow 2506/19/wz) w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 440 k.p.k. w zw. z art. 437 $ 2 k.pk. w zw. zart. 1 $2kk.w. postanawia l. zaskarżone postanowienie zmienić w ten sposób, że w pkt Ill, podpunkcie b) zaskarżonego orzeczenia, nałożony na warunkowo zwolnionego obowiązek probacyjny powstrzymywania się od spożywania alkohołu zastąpić obowiązkiem powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, Il. w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt V Kow 2506/19/wz, uwzględnił wniosek Dyrektora Zakładu Karnego w K. i wydał następujące rozstrzygnięcie: l. na zasadzie art. 77 $ 1 k.k, art. 78 $ 2 k.k. oraz art. 161 $ 1 k.k.w., niezwłocznie warunkowo zwolnił Ł. Z., syna J., ur. (..) w O.; PESEL: (...), skazanego prawomocnym wyrokiem wydanym przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Fabrycznej we Wrocławiu z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt XII K 197/16 z art. 158 $ 1 k.k., art. 222 $ 1 k.k., art. 226 $ I k.k., art. 64 $ 1 k.k. na karę 2 Jat i 6 miesięcy pozbawienia wolności z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 15 września 2020 r., I. na zasadzie art. 80 $ 1 k.k., wyznaczył warunkowo zwolnionemu okres próby dwa lata od daty wykonalności, I. na zasadzie art. 159 k.k.w. w związku z art. 72 $ 1 k.k. w okresie próby: a) . oddał warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora sądowego w miejscu zamieszkania, --- STRONA 2 --- | N b) nałożył na warunkowo zwolnionego obowiązki: w miarę możliwości podjęcie pracy, powstrzymywanie się od spożywania alkoholu oraz środków odurzających, nie przebywanie w środowisku o ujemnej opinii społecznej. Zażalenie na to postanowienie wniósł prokurator, zaskarżając je w całości na niekorzyść skazanego. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na niesłusznym uznaniu, że w stosunku do skazanego Ł. Z. już na obecnym etapie odbywania kary zaistniała pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna, pozwalająca na przyjęcie, iż przebywając na wolności będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, podczas gdy prawidłowa ocena przesłanek wynikających z art. 77 $ 1 k.k. prowadzi do odmiennego wniosku. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie o odmowie udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. : Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Argumentacja prokuratora nic przekonała Sądu odwoławczego. Sąd I instancji uzasadnił właściwie swoje stanowisko, a prokurator nie dostarczył wystarczająco przekonujących argumentów, które mogłyby prowadzić do orzeczenia zgodnie z wnioskiem. Jedyną przesłanką do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania zeszty kary pozbawienia wolności jest przesłanka materialna wyrażona w art. 77 $ 1 k.k. tj. pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna, którą formułuje się w oparciu o czynniki w tym przepisie wskazane. Analiza tych czynników prowadzi do wniosku, że skazany na warunkowe przedterminowe zwolnienie na obecnym etapie odbywania kary już zasługuje. Skoro prokurator nie kwestionuje pozytywnych aspektów dotyczących skazanego, to kwestia ta nie wymaga ponownej analizy. Prokurator wywodzi, że Sąd Okręgowy w niewystarczającym stopniu skoncentrował się na negatywnych aspektach dotyczących skazanego. Sąd odwoławczy dostrzega całość argumentacji prokuratora. Niewątpliwie skoro skazany jest osobą karaną za popełnienie przestępstw z użyciem przemocy, obecnie karę odbywa za przestępstwo popełnione w warunkach art. 64 $ 1 k.k. i korzystał już wcześniej z warunkowego przedterminowego zwolnienia, to udzielając skazanemu ponownie warunkowego przedterminowego zwolnienia Sąd penitencjarny wykazać się musi dużą ostrożnością. Rzecz jednak w tym, że te wszystkie negatywne okoliczności odnoszą się do okoliczności sprzed osadzenia skazanego. Nie można przy formułowaniu prognoży kryminologiczno-społecznej ignorować postępów skazanego w warunkah zakładu karnego, co trafnie ustalił Sąd Okręgowy. Należy przede wszystkim kierować się tym jakim skazany człowiekiem jest teraz, a nie jakim był w wakcie popełniania przestępstw. Co istotne, skazany od. 30 maja 2019 r. pracuje poza zakładem karnym bez nadzoru konwojenta, został więc w wystarczającym stopniu zweryfikowany w warunkach zmniejszonego nadzoru. Nie przekonuje argumentacja prokuratora, że wskazanym w takiej sytuacji jest również weryfikacja w ramach systemu przepustkowego. Natomiast jedna kara dyscyplinarna nie przekreśla 15 nagród regulaminowych skazanego. Przy formułowaniu prognozy kryminologiczno-społecznej zawsze będą pewne negatywne aspekty dotyczące skazanych musiały być brane pod uwagę. W niniejszej sprawie, natężenie negatywnych czynników nie jest takiego rodzaju, przy uwzględnieniu postawy i zachowania skazanego w zakładzie karnym, że uzasadniałoby to orzeczenie zgodnie z wnioskiem prokuratora. Przy rozpoznawaniu zażalenia prokuratora Sąd odwoławczy miał również w polu widzenia, że to Dyrektor Zakładu Karnego wystąpił z wnioskiem o udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Jeżeli administracja zakładu karnego dostrzega pozytywną przemianę skazanego, to jest to istotna wskazówka interpretacyjna. Z kolei wrażenia z bezpośredniego kontaktu Sądu penitencjarnego ze skazanym są nieweryfikowalne w postępowaniu odwoławczym i także powinny być brane pod uwagę. Pamiętać jednakże należy, że prognoza społeczno-kryminologiczna — jak każda inna prognoza, będąca jedynie przewidywaniem przyszłych zdarzeń — jest ze swej istoty niepewna. (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2005 --- STRONA 3 --- / : . r., sygn. akt II AKzw 1123/04, OSA 2006 nr 6, poz. 41, str. 53). Jej weryfikacji służy okres próby, który stosownie do art. 80 $ 1 k.k., trwać będzie 2 lata. Efektywnie więc proces resocjalizacji skazanego zostanie wydłużony Do podważenia stanowiska Sądu I instancji argumenty prokuratora, choć istotne, okazały się niewystarczające. Zatem zaskarżone postanowienie co do zasady należało utrzymać w mocy. Sąd odwoławczy rozpoznający sprawę zobowiązany jest także do orzekania z urzędu. Zgodnie bowiem z art. 440 k.p.k. (stosowanym wzw. zart. 1 $ Z k.Kew.), jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów zmianie na korzyść oskarżonego albo w sytuacji określonej w art. 437 $ 2 k.p.k. zdanie drugie uchyleniu. Sąd Okręgowy bowiem między innymi zobowiązał skazanego do powstrzymywania się od spożywania alkoholu w okresie próby. Tymczasem zwrócić należy uwagę, że art. 159 $ I k.k.w. w kwestii obowiązków probacyjnych odsyła do art. 72 k.k. Art. 72 $ 1 pkt 5 stanowi, że Sąd może zobowiązać skazanego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu lub używania innych środków odurzających. A contrario nie można zatem skazanemu całkowicie zakazać spożywania alkoholu, skoro przepis mówi jedynie o zakazie nadużywania alkoholu. W takim więc zakresie zaskarżone postanowienie należało zmienić na korzyść skazanego. Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.