Postanowienie II AKzw 271/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 271/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego B. K. syna W. zażalenia wniesionego przez Prokuratora Okręgowego we Wrocławiu na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2014r. (sygn. akt V Kow 2232/13/Pr) w przedmiocie udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt V Kow 2232/13/Pr Sąd Okręgowy we Wrocławiu udzielił B. K. przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na okres 4 miesięcy. Wskazał, że tylko skazany jest w stanie zapewnić dziecku swojej żony opiekę podczas jej hospitalizacji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Prokurator Okręgowy we Wrocławiu zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu, iż w stosunku do skazanego zachodzą ważne względy rodzinne, polegające na konieczności zapewnienia przezeń opieki nad swoim pasierbem i wydaniu tego orzeczenia bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności wynikających ze sporządzonego do sprawy wywiadu środowiskowego kuratora zawodowego, które to braki w materiale dowodowym przemawiają przeciwko takiemu rozstrzygnięciu, czyniąc je co najmniej przedwczesnym. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania, ewentualnie - o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wydanie orzeczenia o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie można podzielić stanowiska skarżącego, że odnośnie skazanego nie zachodzą warunki z art. 153 § 2 kkw, które uzasadniałyby skorzystanie przez niego z przerwy w odbywaniu kary --- STRONA 2 --- Uznać należy, że najbliżsi skazanego znajdują się w sytuacji wyjątkowej i potrzebują jego natychmiastowej pomocy. Podczas hospitalizacji żony skazanego konieczne jest bowiem zapewnienie opieki nad jej synem. Podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, że cel ten zrealizować może jedynie skazany. Zarzuty odnośnie niepełnych ustaleń w zakresie osób zobowiązanych do udzielenia pomocy żonie skazanego w opiece nad dzieckiem są nieuzasadnione. Wprawdzie zostały one poczynione jedynie na podstawie rozmowy z żoną skazanego, jednakże przekazane przez nią informacje, w świetle całokształtu okoliczności związanych z jej położeniem, są w pełni wiarygodne i nie jest konieczne weryfikowanie ich u innych źródeł. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne uznać zatem należy za pełne. Nie jest zatem konieczne przeprowadzanie kolejnych wywiadów środowiskowych. Wobec powyższego, obecność B. K. w warunkach wolnościowych w trakcie przerwy w karze znajduje uzasadnienie. Czteromiesięczny okres jej trwania będzie wystarczający do zrealizowania założonego celu. Gdyby jednak leczenie żony nie zakończyło się w przeciągu 4 miesięcy, wówczas opiekę nad chłopcem winny przejąć odpowiednie placówki wyspecjalizowane. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.