Postanowienie II AKzw 270/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 270/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. S. syna L. zażaleń wniesionych przez skazanego i jego obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 15 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 4197/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. kwotę 120 złotych powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconych kosztów obrony udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4197/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu P. S. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: wcześniejszą karalność sądową, uzależnienie od alkoholu, stwierdzone zaburzenia osobowości, jedynie poprawne zachowanie w trakcie odbywania kary oraz brak planów na przyszłość. Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na stwierdzeniu, iż postawa, właściwości i warunki osobiste skazanego nie uzasadniają przekonania, iż po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, ewentualnie zaś – o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. --- STRONA 2 --- Powyższe postanowienie zaskarżył również skazany. Podniósł, że obecnie jego stan zdrowia uległ pogorszeniu. Warunkowe zwolnienie umożliwiłoby mu zatem podjęcie leczenia w warunkach wolnościowych. Nadto wyraził krytyczny stosunek do przestępstwa, za które odbywa karę i zadeklarował, że nie powróci do naruszania porządku prawnego. Podnosząc powyższą argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Podzielić należy stanowisko skarżącego, że zachowanie skazanego w warunkach izolacyjnych jest zgodne z regulaminem jednostki. Jednakże nie można uznać, by było ono „więcej niż poprawne”, jak wskazał obrońca skazanego. Wprawdzie nie dopuszcza się on przekroczeń dyscyplinarnych, jednakże nie angażuje się w proces resocjalizacji na tyle, by można było uznać, że w jego postawie zaszły istotne zmiany, które uzasadniać mogłyby założenie, że po opuszczeniu zakładu karnego nie dopuści się ponownie przestępstwa. Skazany w dalszym ciągu nie identyfikuje się w pełni z problemem alkoholowym. Nie chciał poddać się terapii w warunkach izolacyjnych, którą jednak ostatecznie odbył, gdyż leczenie w tym zakresie zostało zarządzone w trybie art. 117 kkw. Odmawia jednak obecnie uczestniczenia w mityngach grupy AA, pomimo zobowiązania go do tego po zakończonej terapii. Nie posiada również planów na kontynuowanie leczenia w warunkach wolnościowych. Nie można zaś tracić z pola widzenia, że przestępstwo, za które odbywa on karę popełnił pod wpływem alkoholu. Kwestia „przepracowania” problemu alkoholowego ma zatem w przypadku skazanego istotne znaczenie prognostyczne. Jednocześnie skazany nie jest zainteresowany zmianą zwykłego systemu, w jakim aktualnie odbywa karę. Brak woli kontynuacji korekcji własnego zachowania dowodzi niechętnego stosunku do wnikania w mechanizmy działania i braku woli rzeczywistej przemiany, co potęguje ryzyko powrotu do naruszania porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Jednocześnie nie można tracić z pola widzenia, że skazany jest osobą uprzednio karaną sądownie. Korzystał w przeszłości z warunkowego zwolnienia. Jednakże mimo powyższego, ponownie dopuścił się przestępstwa, przy czym ranga dóbr prawnych, które naruszał ulegała eskalacji. Powyższe oznacza, że poprzednio formułowana przez sąd penitencjarny wobec skazanego prognoza kryminologiczno – społeczna okazała się chybiona, gdyż zawiódł on pokładanie w nim zaufania. Podczas obecnej izolacji nie zaszły dotychczas w postawie skazanego zmiany tego rodzaju, by uzasadniały założenie, że tym razem skazany nie powróci do naruszania porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy kryminologiczno - społecznej wobec P. S.. Zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. wynagrodzenia za obronę z urzędu skazanego P. S. w postępowaniu odwoławczym znajduje podstawę w art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze. Wysokość tego wynagrodzenia została wyliczona w oparciu o treść § 15 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348). O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw, uznając że uiszczenie jakichkolwiek kosztów byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: --- STRONA 3 --- Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.