Postanowienie II AKzw 268/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 268/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego E. M. syna J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 7 stycznia 2014r. (sygn. akt V2 Kow 3764/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 3764/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu E. M. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: przynależność do podkultury więziennej, nieodpowiednią postawę wobec przełożonych i nie wykazywanie zaangażowania w proces resocjalizacji. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że udzielenie mu warunkowego zwolnienia byłoby uzasadnione z uwagi na stan jego zdrowia. Wymaga on bowiem podjęcia leczenia w warunkach wolnościowych. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że stan zdrowia skazanego nie posiada znaczenia prognostycznego, nie wpływa zatem na rozstrzygnięcie w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Okoliczność taka może stać się ewentualną --- STRONA 2 --- podstawą do ubiegania się o udzielenie przerwy w wykonaniu kary, co jednak nie podlega badaniu w niniejszym postępowaniu. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu E. M. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Podkreślić należy, że warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za „wzorowe” zachowanie w zakładzie karnym, przy czym podstawą oceny postawy skazanego musi być ogół okoliczności zaistniałych podczas całego okresu odbywania przez niego kary. Tymczasem postawa skazanego w izolacji jest zmienna. Otrzymał on wprawdzie jedną nagrodę regulaminową, jednakże naruszył również regulamin jednostki. Nadto przynależy on do podkultury więziennej, co wyraża się w stosunku jaki przyjmuje on wobec funkcjonariuszy Służby Więziennej. Nawet jeśli skazany nie zdawał sobie dotychczas sprawy, że sam fakt przynależności do podkultury więziennej jest wyrazem łamania regulaminu jednostki penitencjarnej, to z pewnością miał jednak świadomość, że demonstrowanie lekceważenia wobec funkcjonariuszy Służby Więziennej i przybieranie postawy roszczeniowej nie jest zachowaniem przemawiającym za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. Jednocześnie E. M. nie wykazuje zaangażowania w proces resocjalizacji. Nie jest bowiem zainteresowany zmianą systemu odbywania kary. Mając zaś na uwadze, że jest on osobą uzależnioną od środków odurzających, a przestępstwa, za które odbywa karę naruszały ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii, poddanie się oddziaływaniom penitencjarnym w ramach zmiany systemu odbywania kary, miało by istotny wpływ na zaawansowanie procesu jego resocjalizacji. Obecnie, nie można uznać, by w postawie skazanego zaszły stabilne zmiany, które uzasadniałyby założenie, że po opuszczeniu zakładu karnego, nie powróci on do łamania porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec E. M.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.