Postanowienie II AKzw 267/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 267/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. W. syna T. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 7 stycznia 2014r. (sygn. akt V Kow 4571/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt V Kow 4571/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu K. W. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: niekorzystną opinię środowiskową za okres poprzedzający osadzenie, nieskuteczność stosowanych dotychczas środków wychowawczych i resocjalizacyjnych, mierne postępy w procesie resocjalizacji (z uwagi na bierną postawę skazanego), wysoki stopień demoralizacji i brak samokrytycyzmu (czego wyrazem jest ilość, rodzaj i częstotliwość naruszeń porządku prawnego), identyfikację z podkulturą więzienną oraz skłonność do zachowań agresywnych. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że spełnił warunki pozwalające mu na staranie się o warunkowe zwolnienie. Nadto dodał, że posiada pozytywną opinię z zakładu karnego, był wprawdzie karany dyscyplinarnie, jednakże otrzymywał również nagrody regulaminowe. Aktualnie uczestniczy w procesie edukacji . Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu K. W. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Podkreślić należy, że warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za „wzorowe” zachowanie w zakładzie karnym, przy czym podstawą oceny postawy skazanego musi być ogół okoliczności zaistniałych podczas całego okresu odbywania przez niego kary. Tymczasem postawa K. W. w izolacji jest zmienna. Wbrew jego twierdzeniu, nie można uznać za pozytywną opinię sporządzoną odnośnie jego osoby przez administrację więzienną. K. W. otrzymuje wprawdzie nagrody regulaminowe, jednakże jednocześnie wielokrotnie naruszył regulaminu jednostki (ostatni raz w październiku 2013r.), przy czym ranga przekroczeń dyscyplinarnych, których się dopuścił była tak znaczna, że został ukarany najsurowszą z kar dyscyplinarnych. Nadto przynależy on do podkultury więziennej. Uczestniczenie w procesie edukacji i otrzymywanie nagród regulaminowych przy konsekwentnym naruszaniu regulaminu jednostki nie może zatem przemawiać za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. Natężenie, ranga i konsekwencja w popełnianiu przekroczeń dyscyplinarnych są bowiem dowodem na to, że skazany posiada problemy z kontrolowaniem swojego zachowania. Naruszanie regulaminu jednostki na tak zaawansowanym etapie wykonywania kary dowodzi niewątpliwie zaburzeń w procesie resocjalizacji skazanego. Konieczne jest zatem dalsze obserwowanie postawy skazanego w warunkach izolacyjnych. Obecnie, nie można uznać, by w jego postawie zaszły stabilne zmiany, które uzasadniałyby założenie, że po opuszczeniu zakładu karnego, nie powróci on do łamania porządku prawnego. Przejawy zaangażowania w proces resocjalizacji skazanego muszą bowiem zostać połączone z konsekwentnym przestrzeganiem regulaminu jednostki penitencjarnej, by uzasadnione stało się skorzystanie z warunkowego zwolnienia. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec K. W.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.