Teza / krótkie omówienie
udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
.
Sygn. akt II AKzw 2645/19
Dnia 10 grudnia 2019 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSA Witold Franckiewicz
Protokolant: Anna Wieczorek
po rozpoznaniu w sprawie M. P, s. M.
zażalenia wniesionego przez prokuratora
na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 20 listopada 2019 r. (sygn. akt TV Kow 3936/19/vz)
w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności
na podstawie art. 437 $ 2 k.p.k. oraz art. 1 $ 2 k-k.w. i art. 20 $ 3 kk.w.
postanowił:
l.
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposó, że na podstawie art. 164 $ 2 k.k-w. w zw. zart. 164 $ 1 k.k.w. wyznaczyć skazanemu
okres 6 miesięcy czasu na przygotowanie do życia po zwolnieniu, który upływa 10.06.2020 r.
I.
w pozostałym zakresie utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy.
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2019 r. (sygn. akt TV Kow 3936/19/wz) Sąd Okręgowy w Opolu, na podstawie art. 77 $ 1 k.k.,
art. 78 $ 1-3 k.k. oraz art. 161 $ I k.k.w. udzielił skazanemu M, P. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania reszty
kar pozbawienia wolności (pkt I), wyznaczył 2 letni okres próby (pkt II) oraz nałożył na skazanego obowiązki (pkt III).
Orzeczenie to zaskarżył Prokurator Prokuratury Okręgowej w Opolu zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za
podstawę orzeczenie poprzez niedostateczne uwzględnienie wszystkich przesłanek ustawowych z art. 77 $ 1 k.k. i przyjęcia, iż w
stosunku do skazanego M. P. zaistniała pozytywna prognoza kryminologiczna i powzięcie uzasadnionego przekonania, że skazany po
zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, podczas gdy prawidłowa
ocena jego postawy wynikającej z dotychczasowego trybu życia, w tym wielokrotna karalność za przestępstwa z użyciem przemocy,
zmienne zachowanie w trakcie odbywania kary, nieuczestniczenie w systemie przepustkowym, nakazuje uznać decyzje o udzieleniu
warunkowego przedterminowego zwolnienia za nietrafną i sprzeczną ze społecznym poczuciem sprawiedliwości.
Żalący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowe udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia M.
P. (w treści zażalenia błędnie wskazano (...)).
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie prokuratora nie zasługiwało na uwzględnienie, a Wprowadzona zmiana stanowi wynik stwierdzenia przez Sąd Apelacyjny,
że skazany będzie gotowy na opuszczenie zakłady karnego dopiero z chwilą ukończenia 6-miesięcznego okresu przygotowawczego.
--- STRONA 2 ---
B
'W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przy formułowania prognozy kryminologiczno — społecznej na przyszłość Sąd musi
wziąć pod uwagę szereg okoliczności wskazanych w art. 77 $ 1 k.k. W przypadku skazanego M. P., w ocenie Sądu Apelacyjnego
Sąd Okręgowy w Opolu poprawnie przeanalizował całokształt okoliczności i poprawnie stwierdził istnienie pozytywnej prognozy
kryminologiczno — społecznej.
Analizując postawę skazanego należy wskazać, że karę pozbawienia wolności odbywa od 10.04.2018 r. zakładzie półotwartym, w
systemie programowego oddziaływania — stopień realizacji zadań nie budzi zastrzeżeń, Skazany ukończył programy resocjalizacyjne
i readaptacyjne. Kluczowe znaczenie ma to, że korzystał również z zajęć kulturalno-oświatowych poża zakładem karnym. Nie jest
uczestnikiem podkultury przestępczej. Pozostaje osadzony od 31.08.2012 r. (niespełna 8 lat), w tym czasie był ponad 75-krotnie
nagradzany regulaminowo i jedynie 9-krotnie karany dyscyplinarnie, w tym po raz ostatni w dniu 16.08.2017 r. Od 10.04.2018 r.
zachowanie skazanego podczas osadzenia nie budzi wątpliwości, jest sumienny w pracy, przestrzega regulaminu odbywania kary,
przyjmuje postawę właściwą i dobrą.
Stosownie do art. 77 $ | k.k. ocenić należy nie tylko jego postawę w zakładzie karnym, ale także zachowanie po popełnieniu
przestępstwa, jego właściwości i warunki osobiste. Prokurator eksponując 3-krotna karalność skazanego za czyny z art. 280 $ 1
kk. (popełnione w 2010, 2011 r, w 2012 r.) pomija to, że przestępstw tych dopuścił się przed 9 laty. Niczasadne w ocenie Sądu
Apelacyjnego jest i to by przeceniać kwestię karalności dyscyplinarnej, albowiem jak już wyżej wskazano ta również miała miejsce:
po pierwsze, w przypadkach jednostkowych (w porównaniu do 75 nagród), po drugie po raz ostatni skazany był karany w 2017 r.
(w 2013 r. - 5 krotnie karany, w 2014 r. w 2016 r. 1-krotnie karany, w 2017 r. — 2-krotnie karany, k. 16-23). Ta sekwencja dowodzi
zmienności zachowania skazanego, ale taką postawę przyjmował przed wieloma laty, obecnie jest oceniany pozytywnie, co wynika
wprost z treści opinii penitencjarnej (k. 8).
Nie sposób zgodzić się z prokuratorem jakoby stosunkowo długi okres do końca kary (1.04.2021 r.), przy dobrym zachowaniu
skazanego M. P. sprawdzanego na kilku płaszczyznach: w ramach pracy jako roznoszący posiłki, poprzez wykonanie obowiązków
nałożonych w ramach indywidualnego programu oddziaływania. W każdej z tych sfer skazany wykazuje zachowanie prawidłowe,
niebudzące zastrzeżeń. Obecne poprawne zachowanie skazanego i jego dojrzalsza postawa pozwala sądzić, że nie popełni on
ponownie przestępstwa mimo niewykonania kary pozbawienia wolności w całości.
Obawy prokuratora odnośnie dalszego zachowania skazanego pozostaną nadal aktualne w sytuacji, gdy skazany odbędzie karę w
- całości i opuści zakład karny. Natomiast przeniesienie procesu resocjalizacji poza zakład karny stwarza zdecydowanie większą szansę,
aby proces ten zakończył się pełnym sukcesem. Zastosowanie dozoru kuratora jeszcze przez okres 2 lat pozwoli utrwalić pozytywne
zachowania skazanego, a negatywne wyeliminować.
Analiza akt postępowania wykonawczego prowadzi do wniosku, że konieczne stało się wyznaczenie skazanemu M. P. w trybie
art. 164 $2 k.k.w, w zw. z art. 164 $ 1 k.k.w. okresu 6 miesięcy czasu na przygotowanie do życia po zwolnieniu, który upłynie
10.06.2020 r. i tym samym odroczenie w czasie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Zachowania skazanego nie sposób
ocenić jako już ugruntowanego, chociażby ze względu na to, że od grudnia 2018 r. pozostaje zatrudniony wewnątrz zakładu karnego,
nie korzystał jeszcze z zezwoleń udzielanych na podstawie art. 138 $ 1 pkt 7 i 8 k.k.w. Zdaniem Sądu Apelacyjnego niczbędne jest
wdrożenie korzystania przez M. P. z takich zezwoleń celem weryfikowania jego samodyscypliny i autokontroli. Poza tym nie sposób
pominąć, że skazany deklaruje, iż po zwolnieniu z zakładu karnego zamieszka w O. przy ul. (...)- z uwagi na to, że przed osadzeniem
mieszkał z żoną pod adresem B., ul. (...), konieczne jest dokładne ustalenie gdzie zamierza przebywać i czy miejsce to pozwoli na
sprawowanie dozoru, a także na ile mieszkańcy wskazanego miejsca wyrażą zgodę na jego przyjęcie. Nie bez znaczenia jest i to by
przeanalizować preferowane przez skazanego miejsce zatrudnienia — w opinii penitencjarnej wskazano, iż przed osadzeniem był na
utrzymaniu swojej konkubiny, pracował dorywczo, aktualnie M. P. zamierza pracować w branży muzycznej i jako pomocnik dekarza.
Osobowość skazanego wymaga zatem dalszej korekcji, a umożliwienie skazanemu krótkotrwałego opuszczenia zakładu karnego
w systemie przepustkowym bądź uzyskanie zgody na opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 138 $ 1 pkt 7 k.k.w. powinno
służyć przygotowaniu skazanego do życia w warunkach wolnościowych. Wobec powyższego w wyznaczonym okresie 6 miesięcznym
skazany powinien skupić się na realizacji powyższych założeń, mając na uwadze że w razie pogorszenia jego zachowania zmiana
postanowienia sądu penitencjarnego może nastąpić w iybie art. 24 $ 1 k.k.w.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny zaskarżone postanowienie zmienił.
=
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w#II AKzw 2645/19 Dnia 10 grudnia 2019 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie