Postanowienie – II AKzw 261/21

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->II AKzw 261/21</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 23 marca 2021 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: sędzia SA Marcin Ciepiela</strong> </p> <p>Protokolant: Agnieszka Bargieł</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Krzysztofa Błacha </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. S.</span> (<span class="anon-block">S.</span>)</strong> </p> <p>skazanego za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> </p> <p>zażalenia obrońcy skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 12 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII Kow 3433/20, o odmowie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>1.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> zwolnić skazanego od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zażalenie obrońcy skazanego jest niezasadne.</p> <p>Poczynione przez sąd I instancji ustalenia faktyczno-prawne są trafne, wobec czego spotkały się z aprobatą Sądu Apelacyjnego. Bezspornym w przedmiotowej sprawie jest to, że skazany <span class="anon-block">E. S.</span> spełnia wymogi formalne (wymierzono mu karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą 1 roku i 6 miesięcy) oraz techniczne (w miejscu zamieszkania stwierdzono możliwości techniczno-organizacyjne wykonywania dozoru) do odbycia kary w systemie dozoru elektronicznego (SDE), a dorośli domownicy wyrazili pisemną zgodę na rozpoczęcie dozoru.</p> <p>Brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1;§ 1 pkt. 2;§ 2)">§ 1 pkt 2 i § 2 k.k.w.</a> wskazuje jednak, że głównym kryterium selekcji skazanych, którzy mogą odbywać karę w trybie w nim opisanym, jest pozytywna prognoza kryminologiczna, a w szczególności to, czy względy bezpieczeństwa i demoralizacji nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym. Okoliczności te muszą przekonywać, że odbycie przez skazanego kary w ramach SDE będzie wystarczające do osiągnięcia celów kary. W przedmiotowej sprawie analiza akt przekonuje, że w przypadku <span class="anon-block">E. S.</span> opisana wyżej prognoza kształtuje się negatywnie, co zostało wykazane w zaskarżonym postanowieniu.</p> <p>Za takim rozstrzygnięciem przemawia przede wszystkim szczegółowo opisana przez Sąd Okręgowy uprzednia karalność skazanego, w tym orzekane w przeszłości kary o charakterze wolnościowym. Nadto, kara pozbawienia wolności, którą skazany chce odbyć w ramach SDE, została pierwotnie orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w związku z tym, że skazany unikał kontaktu z kuratorem sądowym, nie wywiązywał się z nałożonych obowiązków, stosował agresję i nadużywał alkoholu, została ona zarządzona do wykonania. Wskazuje to na niepoprawność <span class="anon-block">E. S.</span>. Nie bez znaczenia pozostają także okoliczności przestępstwa, którego skazany dopuścił się wobec matki, brata, poprzedniej partnerki i małoletniej córki. Powyższe wskazuje na brak u skazanego odpowiedniej samodyscypliny koniecznej do skuteczności wolnościowych oddziaływań resocjalizacyjnych i dania rękojmi, że odbywając karę w systemie dozoru elektronicznego nie popełni kolejnego przestępstwa i będzie przestrzegał porządku prawnego. Zezwolenie na odbycie kary w ramach SDE mogłoby jedynie wyrobić w nim przekonanie o łatwym unikaniu konsekwencji swojego nagannego postępowania.</p> <p>Powyższego poglądu nie zmieniają argumenty zawarte w złożonym zażaleniu. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej oceny dotychczasowej postawy i zachowania skazanego, a argumenty zaprezentowane w wywiedzionym środku odwoławczym tego przekonania nie były w stanie przełamać. Sąd Apelacyjny nie traci z pola widzenia, że obecnie zachowanie skazanego uległo pewniej poprawie, wprowadził się od matki, jak również ma zamiar postępowania zgodnie z porządkiem prawnym i normami społecznymi. Niemniej, wobec opisanych wyżej okoliczności negatywnych, nie podważają one prawidłowości zaskarżonej decyzji i nie przemawiają za wymaganą w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1;§ 1 pkt. 2;§ 2)">§ 1 pkt 2 i § 2 k.k.w.</a> oceną, że wystarczające wobec skazanego byłoby odbycie kary w ramach SDE. Nie ma też żadnych podstaw, aby uznać, że odmowa udzielenia <span class="anon-block">E. S.</span> zezwolenia na odbycie orzeczonej kary w tym systemie jest przejawem jego niehumanitarnego traktowania.</p> <p>Konkludując, opisane wyżej okoliczności prowadzą na chwilę obecną do wniosku, że odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w ramach SDE nie będzie wystarczające do osiągnięcia wobec skazanego celów kary, a zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia uznać należało za chybiony.</p> <p>Skoro zaskarżone postanowienie oceniono jako trafne, orzeczono jak w punkcie <br/>1 części dyspozytywnej.</p> <p>W myśl norm wskazanych w punkcie 2 części dyspozytywnej, mając na uwadze aktualną sytuację osobistą i majątkową skazanego, zwolniono go od wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <em> <!-- -->odpis postanowienia doręczyć skazanemu z pouczeniem o prawomocności oraz jego obrońcy, </em> </p> <p>2.  <em> <!-- -->zwrócić akta sprawy. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Katowice, dnia 23 marca 2021 r.</em> </p> </div>