Postanowienie II AKzw 234/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 234/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. K. syna J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2013r. (sygn. akt V2 Kow 4166/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 4166/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu M. K. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: zmienne zachowanie podczas odbywania kary, przynależność do podkultury przestępczej oraz okoliczności popełnionego przestępstwa, Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany zarzucając, iż Sąd Okręgowy pominął wiele okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Nie uwzględnił faktu, że skazany uczestniczy w procesie edukacji, odbył terapię odwykową i ma zapewnione miejsce, gdzie będzie mógł kontynuować leczenie w warunkach wolnościowych. Nadto dodał, że nierównomierny przebieg jego procesu resocjalizacji nie powinien być przeszkodą w skorzystaniu z warunkowego zwolnienia, gdyż od dłuższego czasu zachowuje się w sposób prawidłowy. Podkreślił również, że nie powinno się przykładać zbyt dużej wagi do faktu jego uczestnictwa w podkulturze więziennej zwłaszcza, że odbywa on karę pozbawienia wolności po raz pierwszy. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W piśmie z dnia 4 marca 2014r. do udziału w sprawie zgłosił się obrońca skazanego. Poparł w całości zażalenie wniesione przez skazanego, motywując powyższe spełnieniem przez skazanego przesłanek z art. 77 kk. Jednocześnie zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na stwierdzeniu, że wobec skazanego nie zachodzą przesłanki --- STRONA 2 --- do udzielenia warunkowego zwolnienia, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, że postawa skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku skazanego i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu M. K. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Obecnie zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest odpowiednie. Nie można jednak tracić z pola widzenia, że wcześniej skazany łamał regulamin jednostki, dopuszczając się przekroczeń dyscyplinarnych o znacznej randze. Przez kilka miesięcy posiadał również status skazanego wymagającego osadzenia w warunkach zapewniających ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwa zakładu karnego. Zachowanie M. K. w trakcie odbywania kary nie było zatem stabilne przez cały okres odbywania kary pozbawienia wolności. Aktualnie skazany nie popełnia przekroczeń dyscyplinarnych, jednakże przynależy do podkultury więziennej. Wprawdzie nie podejmuje on aktywnych działań na tle powyższej przynależności, jednakże okoliczność ta nie może pozostawać obojętna dla rozstrzygnięcia. Skazany w pełni zdaje sobie sprawę z konsekwencji przynależności do podkultury więziennej (czemu dał wyraz m. in. w trakcie posiedzenia), a mimo tego konsekwentnie podkreśla swoje związki z tymi strukturami. Taka postawa nie świadczy o dołożeniu przez skazanego wszelkich starań, by zmienić swój stosunek do porządku prawnego, co jest warunkiem koniecznym do skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zwolnienia. Podkultura więzienna opiera się na negowaniu porządku prawnego. Przynależność do jej struktur potęguje zatem ryzyko powrotu do naruszania porządku prawnego w razie opuszczenia zakładu karnego. Konieczne jest dalsze obserwowanie tendencji występujących w postawie skazanego. W świetle powyższych ustaleń, pomimo przestrzegania regulaminu jednostki penitencjarnej, aktualna postawa nie przemawia zatem za warunkowym zwolnieniem M. K.. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec skazanego. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.