Postanowienie II AKzw 2244/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2015r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 2244/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2015r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. A. s. Z. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 8 października 2015r. (sygn. akt V Kow 2248/15/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. na podstawie art. 98 § 2 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw odroczyć termin sporządzenia uzasadnienia postanowienia do dnia 30.12.2015r. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. Uzasadnienie postanowienia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 28 grudnia 2015r. w sprawie o sygn. akt II AKzw 2244/15 Postanowieniem z dnia 8 października 2015r. w sprawie o sygn. akt V Kow 2248/15/wz Sąd Okręgowy w Świdnicy odmówił skazanemu K. A. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: okoliczności popełnienia przestępstw, uprzednią karalność sądową, odpowiadanie w warunkach powrotu do przestępstwa, doprowadzenie do odbycia kary i kolejne toczące się przeciwko niemu postępowania karne. Powyższe postanowienie zaskarżył skazany kwestionując motywy rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącego Sąd Okręgowy nieprawidłowo przyjął, że nie posiada on krytycznego stosunku do życia na wolności oraz iż nie daje gwarancji, że ponownie nie popełni przestępstwa. Nadto przy formułowaniu prognozy kryminologiczno – społecznej wobec skazanego uwzględniono charakter popełnionych przestępstw, co nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. --- STRONA 2 --- Podnosząc powyższą argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu K. A. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zarzut skarżącego odnośnie uwzględnienia przez Sąd Okręgowy przy formułowaniu prognozy kryminologiczno – społecznej charakteru przestępstw, których się dopuścił, jest chybiony. Sąd I instancji zwrócił bowiem uwagę na okoliczności popełnienia przestępstw, ich różnorodność i wielość, nie zaś jak twierdzi skarżący - ich charakter. Okoliczności w tym zakresie ukazują właściwości osobiste K. A. świadczące o znacznym stopniu jego zdemoralizowania, co wyraźnie przemawia przeciwko skorzystaniu przez niego z warunkowego zwolnienia. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że skazany był już w przeszłości wielokrotnie karany sądownie. Nie wykorzystywał jednak kolejnych szans na zmianę swojego stosunku do porządku prawnego i konsekwentnie powracał do jego łamania. Aktualnie toczy się przeciwko skazanemu kolejne postępowanie karne o szereg przestępstw. Wprawdzie nie zapadł jeszcze prawomocny wyrok w tej sprawie, jednakże etap postępowania pozwala na wyciągnięcia z tego faktu wniosków przez sąd orzekający w niniejszej sprawie, które wyraźnie rzutują na kierunek prognozy kryminologiczno - społecznej. Obecnie nie zaszły w postawie skazanego zmiany, które uzasadniałyby przyjęcie, że tym razem nie powróci on do łamania porządku prawnego. Nie można tracić z pola widzenia, że warunkowe przedterminowe zwolnienie powinno być swojego rodzaju „nagrodą” za wzorowe zachowanie w zakładzie karnym i zaangażowanie w proces resocjalizacji. Tymczasem postawa skazanego jest przeciętna. Wprawdzie przestrzega on regulaminu jednostki penitencjarnej, jednakże nie próbuje naprawić swoich błędów. Dotychczas nie podjął żadnych starań o naprawienie szkody, nie wywiązuje się również ze zobowiązań alimentacyjnych. Nie ma przy tym skonkretyzowanych planów na zatrudnienie w warunkach wolnościowych. Nie myśli on zatem w sposób konstruktywny o zmianie swojego podejścia do porządku prawnego i ciążących na nim zobowiązań. Mając na uwadze charakter zobowiązań, które ma spełnić oraz fakt, że był karany za przestępstwa przeciwko mieniu, brak gwarancji zatrudnienia posiada w stosunku do jego osoby istotne znaczenie prognostyczne. Konieczna jest zatem dalsza weryfikacja jego postawy i sukcesywne poddawanie go oddziaływaniom resocjalizacyjnym. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy.