Postanowienie II AKzw 222/06 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2006 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w Il Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- B | Sygn. akt II AKzw 222/06 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2006 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w Il Wydziale Karnym w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Ryszard Kałwa Protokolant: st. sekr. sądowy Agata Gawor przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marii Czapik po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 kwietnia 2006 roku sprawy MK z wniosku Dyrektora Zakładu Karnego w o warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary pozbawienia wolności wymierzonej /1/ wyrokiem Sądu Rejonowego wK z dnia 25 lipca 2003 roku sygn. akt (...), /2/ wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w K z dnia 25 sierpnia 2004 roku sygn. akt (...)i /3/ wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego wK zdnia 29 listopada 2005 roku sygn. akt (...) na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 28 lutego 2006 roku sygn. akt V Wz 151/06 - na mocy art. 437 $ 1 i 2 oraz art. 438 pkt 3 i art. 624 $1 kpk w zw. z art. 1 $2 kkw postanowił zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że skazanego M K zwolnić przedterminowo z odbycia sumy tych kar na okres próby do dnia 2 marca 2009 roku, oddając go na ten czas pod dozór kuratora sądowego i zobowiązując go do wykonywania pracy zarobkowej, do powstrzymywania się od używania narkotyków, nawet od posiadania ich, ponadto zobowiązać go do poddania się terapii antynarkotykowej w systemie stacjonarnym, a utrzymać w mocy to postanowienie tylko co do kosztów postępowania i zwolnić skazanego od kosztów postępowania odwoławczego. Uzasadnienie M K odbywa od dnia 5 sierpnia 2004 roku do dnia 2 marca 2009 roku w sumie siedem lat pozbawienia wolności oraz karę zastępczą za grzywnę (wcześniej odbywał dwie inne takie kary zastępcze) za liczne kradzieże mienia niewielkiej wartości, w tym z włamaniem do automatów spożywczych, do kiosku, piwnic, samochodu oraz za oszustwa. Dyrektor Zakładu Karnego w wniósł, by zwolnić go --- STRONA 2 --- N . przedterminowo z reszty (sumy) tych kar, bo choć początkowo źle się sprawował i | był nawet karany dyscyplinarnie, to później, od 2002 roku, poprawił się, ukończył kurs zawodowy i pracował solidnie, a nawet uczył zawodu innych. Wywodził wnioskodawca dalej, że skazany przeszedł terapię antynarkotykową, utrzymuje "kontakt z matką, która go przyjmie, korzysta z przepustek i zachowuje się nienagannie, a nawet kontaktuje się z lokalną poradnią antynarkotyczną, ma więc zapewnioną jej pomoc, ma też zapewnioną pracę. Sąd Okręgowy w Krakowie odmówił wnioskowi, bo uznał, że prognoza przy- szłego zachowania skazanego, przyjęta przez wnioskodawcę jest „zbyt optymisty- czna”, gdyż „zachowanie skazanego przed osadzeniem w zakładzie karnym świad- czy o całkowitym lekceważeniu porządku prawnego i demoralizacji”. Od tego postanowienia odwołał się skazany M K. Wnioskodawca, a to wym. Dyrektor Zakładu, nie odwołał się. Skazany nie sprecyzował wniosku ani zarzutów przeciw postanowieniu, jednakże oczywiście zmierzał, by zostało zmienione przez udzielenie mu żądanego zwolnienia, a wywodził, że Sąd Okręgowy nietrafnie kierował się jedynie jego zacho- waniem z poprzedniego okresu, gdy popełniał przestępstwa, by mieć środki na nar- kotyki od których był wtedy uzależniony, a nie brał Sąd pod uwagę poprawy w okre- sie odbywania kary, a to zerwania z narkotykami, odbytej terapii i kontaktu z pora- dnią antynarkotykową, jak i nie brał pod uwagę dobrego sprawowania się w trakcie odbywania kary, pracy, pochwał i nagród. Wnosił też o przydzielenie mu obrońcy z urzędu; tego jednak mu odmówiono zarządzeniem przy wyznaczaniu posiedzenia. Prokurator wniósł, by zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje. Zażalenie jest uzasadnione. Sąd Okręgowy postąpił nietrafnie, odmawiając zwolnienia z powodu zacho- wania skazanego sprzed odbywania kary, a nie dostrzegając zmian jakie w osobo- wości skazanego nastąpiły w trakcie odbywania kary, to jest jego poprawy. Było to nieprawidłowe. O ile stan dawniejszy może mieć znaczenie dla oceny stanu istnie- jącego w czasie orzekania, a to trwałości i zupełności poprawy skazanego, to wła- śnie stan z chwili orzekania jest istotny dla ustalenia prognozy przyszłego zacho- wania skazanego. Po to właśnie wykonywano karę i poddawano skazanego oddzia- ływaniom resocjalizacyjnym, by ten stan osiągnąć i on to, a nie owa dawna demora- lizacja skazanego, będzie decydować o jego przyszłym zachowaniu. Obstawanie --- STRONA 3 --- / / przy znaczeniu stanu poprzedniego jest odwróceniem racjonalnej hierarchii prze- słanek ustalania prognozy zachowania skazanego. Wśród motywów orzeczenia Sąd Okręgowy zamieścił także wzmiankę, iż „skazany bardzo dobrze przystosował się do „warunków panujących w zakładzie karnym”, zapewne pragnąc tym wyrazić, iż za- chowanie skazanego jest jedynie koniunkturalne, obliczone na ulgi w karze. Nie było na to dostatecznych podstaw, a przeciwnie — długotrwałość rzekomego koniunktura- lizmu skazanego (blisko trzy lata), wielość płaszczyzn, w których to występowało (aż po zachowanie poza zakładem, w tym kontakty z placówką readaptacyjną) świadczą raczej o autentyczności postawy skazanego. Dlatego Sąd Apelacyjny uznał, że zaskarżone postanowienie zapadło w wyniku błędu ustalenia faktycznego, a to wnioskowania Sądu Okręgowego o prognozie zachowania skazanego. Z tej przyczyny Sąd Apelacyjny nie aprobował zaskarżonego postanowienia. Wnosząc z aktualnego stanu, a to kilkuletniego dobrego, nawet wyróżniają- cego zachowania się skazanego, uznał Sąd Apelacyjny, że skazany zasłużył na przedterminowe zwolnienie. Zwolnienie to uznał Sąd za celowe, bo skazany ma mieszkanie u matki, która angażuje się w jego poprawę, ma więc najbliższe środo- wisko, ma też pracę, więc zajęcie i środki utrzymania się, może więc wytrwać w po- prawie. Poprzedniego uzależnienia od narkotyków (z czego głównie wynikły przes- tępstwa skazanego) nie uznał Sąd za istotne. Wnosząc z abstynencji od narkotyków po przebytej terapii i angażowaniu się skazanego w działalność placówki readapta- cyjnej, uznał Sąd, że skazany pozbył się tamtego uzależnienia, zatem nie będzie nim stymulowany do popełniania przestępstw. Dlatego go zwolniono (art. 77 81 kk). Okres próby ustalono na czas do dnia 2 marca 2009 roku, to jest terminu odbywania kary (art. 80 $1 kk). Oddano skazanego pod dozór kuratora i zobowiązano do wyko- nywania pracy oraz powstrzymywania się od używania oraz od posiadania narko- tyków, by utrwalić korzystne tendencje resocjalizacji skazanego (art. 72 — 73 kk). W tym samym celu na wniosek skazanego zobowiązano go do kontynuowania terapii antynarkotykowej w systemie stacjonarnym skoro potrzebuje takiej motywacji, a terapia w zakładzie karnym została zakończona. Zwolniono skazanego go kosztów postępowania odwoławczego, podobnie jak zwolnienia za I instancję udzielił mu Sąd Okręgowy. Z tych przyczyn orzekł Sąd Apelacyjny jak wyżej na mocy powołanych przepisów prawa.