Postanowienie II AKzw 221/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 221/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. K. syna S. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 23 stycznia 2014r. (sygn. akt V Kow 2/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt V Kow 2/14/wz Sąd Okręgowy w Świdnicy odmówił skazanemu M. K. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: uprzednią karalność sądową, korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia i dopuszczenie się kolejnych przestępstw w 11 miesięcy po opuszczeniu jednostki penitencjarnej, przynależność do podkultury więziennej oraz wyrażanie „płytkiego żalu i poczucia krzywdy za niesłuszny wyrok sądowy”. Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego zarzucając: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia a polegający na uznaniu, że prognoza kryminologiczno – społeczna jest negatywna, - naruszenie prawa materialnego, a to art. 77 kk poprzez powołanie się na okoliczności niewymienione w tym przepisie. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu M. K. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Sąd Apelacyjny nie dostrzegł, by przy orzekaniu Sąd Okręgowy uwzględnił okoliczności nie wymienione w art. 77 § 1 kk. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że „nie istnieją żadne przesłanki do wyprowadzenia negatywnej prognozy z faktu formalnej przynależności do podkultury więziennej”. Okoliczność ta nie jest wprawdzie bezwzględną przeszkodą do skorzystania z warunkowego zwolnienia w świetle zaistnienia pozostałych elementów uzasadniających pozytywną prognozę kryminologiczno – społeczną, jednakże zbyt daleko idącym twierdzeniem jest uznanie tego typu przynależności za okoliczność zupełnie obojętną dla rozstrzygnięcia. Podkreślić jednocześnie należy, że przynależność M. K. do powyższych struktur nie jest jedynie formalna. Na jej tle skazany uczestniczył w dwóch zdarzeniach w sposób istotny zagrażających bezpieczeństwu jednostki penitencjarnej. Deklarowanie przez skazanego, że woli on nie skorzystać z warunkowego zwolnienia, niż zrezygnować z uczestnictwa w podkulturze, dowodzi jego nieodpowiedzialnej postawy, co negatywnie rokuje nie tylko odnośnie przestrzegania porządku prawnego, ale również odnośnie właściwego realizowania celów uwzględniających zasady współżycia społecznego w warunkach wolnościowych. Nie sposób nie dostrzec, że realizowanie procesu resocjalizacyjnego przez skazanego ma charakter wybiórczy, nastawiony jedynie na przygotowanie praktyczne do życia po opuszczeniu zakładu karnego, przy pominięciu pracy nad właściwym stosunkiem do porządku prawnego i analizy naganności swojego zachowania. Wbrew założeniu sformułowanemu przez obrońcę skazanego, samo przebycie procesu edukacji w warunkach izolacyjnych nie wyeliminuje ryzyka powrotu do przestępstwa M. K.. Na powyższe ryzyko wskazują również właściwości osobiste skazanego – zaburzona osobowość z tendencją do naruszania norm i wartości społecznych, osłabiona zdolność refleksji i analizy dotychczasowej linii życia, brak poczucia odpowiedzialności oraz niedostateczny wgląd we własną osobowość. Jednocześnie nie można tracić z pola widzenia, że skazany w przeszłości korzystał z warunkowego zwolnienia. Nie zostało ono wprawdzie odwołane, jednakże nie można uznać, by skazany właściwie je wykorzystał, gdyż po upływie zaledwie jedenastu miesięcy po opuszczeniu zakładu karnego dopuścił się kolejnych przestępstw. Powyższe świadczy o znacznym stopniu jego demoralizacji. Taką postawą już raz zawiódł pokładane w nim zaufanie. Okoliczność ta nie może być zatem pomijana przy formułowaniu aktualnej prognozy odnośnie gwarancji przestrzegania przez M. K. porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec M. K.. Obserwacja jego zachowania w kierunku możliwości zmiany podgrupy klasyfikacyjnej pozwolić może w przyszłości na zmianę powyższego wniosku. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.