Postanowienie II AKzw 213/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 213/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. H. syna R. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2013r. (sygn. akt V2 Kow 4075/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 4075/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu P. H. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na wielokrotną karalność sądową skazanego za przestępstwa wymierzone w dobra chronione prawem tego samego rodzaju. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Zarzucił, że Sąd Okręgowy wydał orzeczenie uwzględniając odległy koniec pozostałej mu do odbycia kary i charakter popełnionych przez niego przestępstw. Nadto wskazał, że jego zachowanie w warunkach izolacyjnych było wzorowe. Wyraził również krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw oraz przedstawił plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego związane w wychowaniem córek. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu P. H. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Podzielić należy stanowisko skarżącego, że po spełnieniu przesłanki z art. 78 kk lub art. 79 kk pozostały do obycia kary okres nie posiada znaczenia prognostycznego. Wbrew twierdzeniu skazanego, z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia nie wynika jednak, by Sąd I instancji przy wydaniu rozstrzygnięcia uwzględnił powyższy element. Argumentacja skazanego nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Nie można również podzielić twierdzenia skarżącego, że odmowa udzielenia mu warunkowego zwolnienia spowodowana była charakterem przestępstw, za które odbywa on karę. Fakt wielokrotnej karalności skazanego za przestępstwa tego samego rodzaju jest istotnym czynnikiem wpływającym na prognozę kryminologiczno – społeczną. Dowodzi bowiem znacznego stopnia demoralizacji skazanego wyrażającej się w nieumiejętności kontrolowania swojego zachowania w warunkach wolnościowych. Na powyższe wskazuje również korzystanie w przeszłości z warunkowego zawieszenia kary, której wykonanie zostało zarządzone. Przywoływanie obecnie powyższych okoliczności nie jest, jak podnosi skarżący, wyrazem uwzględnienia przy wydaniu rozstrzygnięcia charakteru przestępstw, za które odbywa on karę, a istotnym czynnikiem, który nie może być pomijany przy formułowaniu całościowej prognozy odnośnie gwarancji przestrzegania przez niego porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec P. H.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.