Postanowienie II Akzw 2088/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II Akzw 2088/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz po rozpoznaniu w sprawie skazanej D. P. zażalenia wniesionego przez skazaną na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2013r. w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów sądowych na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art.1 § 2 kkw postanawia zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014r. nie uwzględnił wniosku skazanej D. P. o umorzenie kosztów sądowych w kwocie 11 070,17 zł. Postanowienie to zaskarżyła skazana, która podnosząc okoliczności dotyczące sytuacji materialnej, zdrowotnej i osobistej - wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienie poprzez umorzenie kosztów sądowych należnych od niej Skarbowi Państwa. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje : Zażalenie skazanej nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek, o umorzenie kosztów sądowych, nie może być uwzględniony. Przepis art. 51 kkw w zw. z art. 206 § 2 kkw stanowi, że warunkiem umorzenia kosztów jest ustalenie, że ich uiszczenie lub ściągnięcie jest niemożliwe lub niecelowe. Przesłanka ta nie występuje w niniejszej sprawie, albowiem do chwili obecnej nie poczyniono stosownych ustaleń w tym przedmiocie, a mianowicie nie ustalono, czy możliwe jest ściągnięcie należności na drodze postępowania egzekucyjnego. Ponadto należy zwrócić uwagę, że dla umorzenia kosztów sądowych nie jest wystarczające samo ustalenie niemożności lub niecelowości, ale musi to być dodatkowo „szczególnie uzasadniony wypadek”. W chwili obecnej decyzja o umorzeniu kosztów sądowych byłaby przedwczesna. Natomiast wszystkie podnoszone w zażaleniu okoliczności (pozostawanie bez pracy, pożar, stan zdrowia) były znane Sądowi orzekającemu in meriti, który nałożył na skazaną obowiązek zwrotu Skarbowi Państwa wyłożonych kosztów postępowania, zaś po wydaniu wyroku nie ujawniły się żadne nowe okoliczności. W związku z powyższym zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.