Postanowienie II AKzw 2085/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 2085/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2013r. (sygn. akt V2 Kow 3947/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. odroczyć sporządzenie uzasadnienia orzeczenia do dnia 7 lutego 2014r. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. Uzasadnienie postanowienia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt II AKzw 2085/13 Postanowieniem z dnia 21 listopada 2013r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 3947/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu K. J. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: wielokrotną uprzednią karalność sądową, odwołanie w przeszłości warunkowego zwolnienia z uwagi na popełnienie przestępstwa w okresie próby oraz stwierdzony alkoholizm. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Zarzucił, że Sąd I instancji nie uwzględnił szeregu okoliczności przemawiających za jego warunkowym zwolnieniem. Wskazał, że wypełnił wszystkie zadania, które wynikają z --- STRONA 2 --- odbywania przez niego kary w systemie programowego oddziaływania, nadto odbył terapię antyalkoholową. Po opuszczeniu zakładu karnego chciałby wspomóc finansowo swoich najbliższych. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu K. J. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Kluczowe znaczenie prognostyczne posiada w przypadku skazanego jego uprzednia wielokrotna karalność sądowa oraz korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane z uwagi na dopuszczenie się w okresie próby kolejnego przestępstwa. Pomimo korzystania z przedmiotowego środka probacyjnego, skazany powrócił do naruszania porządku prawnego. Już raz zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Tego rodzaju właściwości osobiste skazanego nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Jednocześnie K. J. nie wykazuje należytego krytycyzmu odnośnie swojej postawy prezentowanej przed osadzeniem zarówno odnośnie przestępstw, których się dopuścił jak i nagannego trybu życia. Wprawdzie odbył on w zakładzie karnym terapię odwykową, to jednak w dalszym ciągu nie identyfikuje się z uzależnieniem. Okoliczność ta jest tym bardziej istotna, że nadużywanie alkoholu było w przypadku K. J. podstawowym czynnikiem kryminogennym. Także obecna postawa skazanego w warunkach izolacyjnych nie przemawia za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. Był on wprawdzie nagradzany regulaminowo, jednakże jednocześnie nie można tracić z pola widzenia, że nie wywiązuje się w terminie z realizowania zadań wynikających z odbywania kary w systemie programowego oddziaływania. Nadto deklaruje on przynależność do podkultury więziennej. Uczestnictwo w powyższych strukturach nie może pozostać obojętne dla rozstrzygnięcia. Oznacza bowiem, że skazany w dalszym ciągu pozostaje wierny wartościom wyznawanym przez siebie przed osadzeniem opierającym się na braku poszanowania dla porządku prawnego. Okoliczność powyższa wskazuje, że jego proces resocjalizacji przebiega z zaburzeniami. Dotychczas nie zaszły zatem w postawie skazanego stabilne zmiany, które uzasadniałyby założenie, że po opuszczeniu zakładu karnego, nie powróci on do łamania porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec K. J.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.