Postanowienie II AKzw 2081/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 2081/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. S. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 19 listopada 2013r. (sygn. akt V2 Kow 3323/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 3323/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu K. S. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na zmienne zachowanie w trakcie odbywania kary. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany wskazując na trudne położenie swoich najbliższych. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu K. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Na wstępie podkreślić należy, że położenie materialne rodziny skazanego nie może być brane pod uwagę przy wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie. Okoliczności tego rodzaju nie posiadają bowiem znaczenia prognostycznego. Nie można tracić z pola widzenia, że warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za „wzorowe” zachowanie w zakładzie karnym, przy czym podstawą oceny postawy skazanego musi być ogół okoliczności zaistniałych podczas --- STRONA 2 --- całego okresu odbywania przez niego kary. Tymczasem postawa skazanego w izolacji jest zmienna. Choć obecnie (od kwietnia 2013r.) K. S. nie narusza regulaminu jednostki, to w przeszłości był karany dyscyplinarnie, w tym kilkukrotnie najsurowszą z kar dyscyplinarnych – umieszczeniem w celi izolacyjnej. Dowodzi to znacznego stopnia jego zdemoralizowania. W trakcie obecnej izolacji nie zaszły zatem dotychczas w postawie skazanego stabilne zmiany, które uzasadniałyby założenie, że po opuszczeniu zakładu karnego, nie powróci on do łamania porządku prawnego. Istotnym dla prognozy kryminologiczno – społecznej wobec K. S. jest także fakt, że jest on osobą wielokrotnie karaną sądownie. Naruszanie porządku prawnego i zasad współżycia społecznego zapoczątkował już jako sprawca nieletni, co skutkowało stosowaniem wobec niego środków wychowawczych. W przeszłości korzystał ze środków probacyjnych w postaci warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Mimo powyższego, skazany powracał na drogę przestępstwa, co świadczy o braku kontroli nad postępowaniem w warunkach wolnościowych i znacznym stopniu jego zdemoralizowania. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec K. S.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.