Postanowienie II AKzw 2059/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 2059/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego M. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 5 grudnia 2013r. (sygn. akt IV Kow 3482/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Świdnicy do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Świdnicy postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013r. odmówił udzielenia warunkowego zwolnienia skazanemu M. K.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego M. K. zasługuje na uwzględnienie. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia, stwierdzić trzeba, że Sąd nie wziął pod uwagę i nie wyjaśnił wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, a jego ocena w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego została dokonana w sposób pobieżny i zbyt dowolny. --- STRONA 2 --- Treść art. 77 § 1 k.k. nie pozostawia wątpliwości, iż jedyną przesłanką decydującą o udzieleniu warunkowego zwolnienia jest istnienie dodatniej prognozy społeczno-kryminologicznej skonstruowanej w oparciu o analizę wszystkich okoliczności wynikających z tego przepisu. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że Sąd odmówił skazanemu udzielenia warunkowego zwolnienia z uwagi na dużą ilość popełnionych przez skazanego przestępstw i nie utrwalone jeszcze poprawne zachowanie. Nadto uznał, iż pozytywna prognoza stwierdzona przez biegłego psychologa jest niezasadna i powinna być poprzedzona ponowną weryfikacją zachowania skazanego w warunkach wolnościowych podczas przepustek poza terenem zakładu karnego. Takie uzasadnienie musi budzić sprzeciw. Po pierwsze duża ilość popełnionych przestępstw nie może wpływać na decyzję Sądu penitencjarnego w przedmiocie udzielenia warunkowego zwolnienia, bowiem okoliczność ta nie należy do ustawowych przesłanek wymienionych w treści art. 77 § 1 k.k., a była już oceniana przy wymiarze kary. Po wtóre sam fakt, że skazany powtórnie dopuścił się popełnienia określonego czynu, nie może stanowić podstawy do odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia. Co do sprawdzenia skazanego w warunkach wolnościowych podczas przepustek Sąd I instancji nie zauważył, iż skazany od 9 września 2013r. przebywa na wolności, pracuje i w aktach nie ma żadnego dowodu na niewłaściwe jego zachowanie w miejscu zamieszkania. Przypomnieć trzeba, że obowiązkiem Sądu rozpoznającego wniosek o udzielenie warunkowego zwolnienia jest ocenić go przez pryzmat wszystkich okoliczności wymienionych w art. 77 § 1 k.k., a nie tylko niektórych z nich. Ustalając prognozę społeczno-kryminologiczną Sąd ma obowiązek wskazać, które z nich i dlaczego sprzeciwiają się postawieniu pozytywnej prognozy. Sąd takiej analizy nie przeprowadził, co więcej uzasadniając decyzje odmowną powołał się na okoliczności, które nie należą do katalogu ustawowych przesłanek udzielenia warunkowego zwolnienia. Należy też zwrócić uwagę na wyjątkowo korzystną dla skazanego opinię biegłego psychologa. Te wszystkie fakty implikują wniosek, iż Sąd Okręgowy niedostatecznie przeanalizował okoliczności mające istotne znaczenie w sprawie niniejszej, jak również jedynie wybiórczo ocenił materiał dowodowy, którym dysponował. Z tych względów Sąd Apelacyjny uznał za konieczne uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Świdnicy do ponownego rozpoznania. Przy ponownym orzekaniu Sąd wnikliwie rozważy wszystkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w tym opinię psychologa, nadto zwróci się do kuratora sądowego o wywiad dotyczący zachowania się skazanego na wolności, a następnie należycie uzasadni swoje rozstrzygnięcie przy zachowaniu wszelkich wymogów w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.