Postanowienie II AKzw 2053/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 2053/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie M. W. zażalenia wniesionego przez obrońcę w/w na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 5 grudnia 2013r. (III Ko 397/013) w przedmiocie dalszego stosowania środka zabezpieczającego na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art.1 § 2 kkw i art. 204 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zasadzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. I. J. kwotę 120 zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013r. orzekł o dalszym wykonywaniu wobec M. W. środka zabezpieczającego w postaci leczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym w warunkach maksymalnego zabezpieczenia. Postanowienie to zaskarżył obrońca, który zarzucił obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 200a pkt 1 kkw w zw. z art. 200b kkw poprzez przyjęcie, że incydentalne dwa zdarzenia z udziałem M. W. zaistniałe na przestrzeni ostatnich ośmiu miesięcy, ponadto skutecznie opanowane przez personel zakładu psychiatrycznego stanowią wystarczającą podstawę do umieszczenia go w zakładzie dysponującym warunkami maksymalnego zabezpieczenia. W oparciu o powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez dalsze stosowanie wobec M. W. środka zabezpieczającego w postaci zamkniętego zakładu psychiatrycznego o wzmocnionych warunkach zabezpieczenia lub o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Z opinii biegłych - pisemnych i ustnych - wynika, że w ostatnim czasie odnotowano wiele aktów nadmiernego pobudzenia i agresji ze strony M. W., co skutkowało jego unieruchomieniem psami. Twierdzenie obrońcy, jakoby takie zdarzenia miały miejsce tylko dwukrotnie nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, chociaż, gdyby nawet gdyby tak było, to też byłaby spełniona przesłanka w postaci powtarzających się zachowań zgodnie z art. 200a pkt 1 kkw. --- STRONA 2 --- Skoro dla powstrzymania agresji M. W. konieczne jest wzywanie grupy interwencyjnej z innego oddziału, a w efektem jego zachowania są obrażenia ciała personelu - skutkujące zwolnieniem lekarskim - to nie można podzielić punktu widzenia prezentowanego w zażaleniu, jakoby jego zachowania mogły być opanowane w zakładzie dotychczasowym, tj. dysponującym warunkami wzmocnionego zabezpieczenia. W tym stanie rzeczy konieczne są warunki maksymalnego zabezpieczenia. Mając powyższe na uwadze należy zaskarżone postanowienie uznać za w pełni uzasadnione, co nakazuje utrzymanie go w mocy.