Postanowienie II AKzw 2045/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 2045/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. B. (1) zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 5 listopada 2013r. (sygn. akt V2 Kow 2447/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 listopada 2013r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 2447/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu A. B. (1) udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: okoliczności popełnionych przestępstw, negatywną opinię środowiskową za okres poprzedzający osadzenie na tle nadużywania alkoholu, mierne postępy w procesie resocjalizacji, bierną postawę, wysoki stopień demoralizacji, brak samokrytycyzmu (czego wyrazem jest ilość, rodzaj i częstotliwość naruszeń porządku prawnego, co nadto wynika z opinii psychologicznej, gdzie stwierdzono, że proces resocjalizacji wobec skazanego nie został zakończony), skłonność do zachowań agresywnych (skazanie za znęcanie się nad współosadzonym) oraz stwierdzone uzależnienie od alkoholu. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany podkreślając, że z opinii sądowo – psychologicznej wynika, że udzielenie mu warunkowego zwolnienia było by możliwe, gdyby nałożono na niego obowiązki w postaci kontynuowania leczenia odwykowego i unikania kontaktu z dawnym środowiskiem. Jednocześnie zadeklarował wypełnianie powyższych obowiązków w warunkach wolnościowych w razie ich orzeczenia. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu A. B. (1) warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Wbrew twierdzeniu skarżącego, samo zadeklarowanie podjęcia leczenia odwykowego w warunkach wolnościowych i unikanie kontaktów ze środowiskiem osób zdemoralizowanych, na obecnym etapie odbywania przez niego kary nie jest wystarczające do postawienia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za „wzorowe” zachowanie w zakładzie karnym, przy czym podstawą oceny postawy skazanego musi być ogół okoliczności zaistniałych podczas całego okresu odbywania kary. Tymczasem postawa skazanego w izolacji jest zmienna. Choć obecnie A. B. (1) nie narusza regulaminu jednostki, to w przeszłości był karany dyscyplinarnie, a także dopuścił się przestępstwa w warunkach izolacyjnych (znęcanie się nad współosadzonym). Dowodzi to znacznego stopnia jego zdemoralizowania. Mając na uwadze powyższe uznać należy, że w pełni uzasadnione są wnioski wypływające z opinii sądowo – psychologicznej, że taka postawa A. B. (1) wymaga jego dalszej obserwacji i utrwalenia obecnie pozytywnego zachowania. Aktualnie postawa skazanego nie przemawia zatem za skorzystaniem przez niego z przedmiotowego środka probacyjnego. Mając na uwadze wcześniejsze problemy skazanego z kontrolowaniem swojego zachowania, konieczne jest kontynuowanie oddziaływań wychowawczych w warunkach izolacyjnych. Zwłaszcza, że skazany nie posiada wyrobionego nawyku przestrzegania porządku prawnego i przejawia niskie poczucie odpowiedzialności za własne postępowanie. W trakcie obecnej izolacji nie zaszły zatem dotychczas w postawie skazanego stabilne zmiany, które uzasadniałyby założenie, że po opuszczeniu zakładu karnego, nie powróci on do łamania porządku prawnego. Istotnym dla prognozy kryminologiczno – społecznej wobec A. B. (2) jest także fakt, że jest on osobą wielokrotnie karaną sądownie i że w przeszłości korzystał ze środków probacyjnych w postaci warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Mimo zastosowania powyższych środków probacyjnych, skazany powracał na drogę przestępstwa. Przestępstwa dopuścił się nawet w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Powyższe świadczy o braku kontroli nad postępowaniem w warunkach wolnościowych i znacznym stopniu jego zdemoralizowania. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec A. B. (1). Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.