Postanowienie II AKzw 2043/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 2043/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego Z. W. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 5 listopada 2013r. (sygn. akt V 2 Kow 2806/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 listopada 2013r. w sprawie o sygn. akt V 2 Kow 2806/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu Z. W. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna z uwagi na: okoliczności popełnionych przestępstw, niekorzystną opinię środowiskową za okres poprzedzający osadzenie w zakładzie karnym, mierne postępy w procesie resocjalizacyjnym, wysoki stopień demoralizacji i brak samokrytycyzmu oraz skłonność do nadużywania alkoholu. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany kwestionując prawidłowość opinii sądowo - psychologicznej. W piśmie uzupełniającym zażalenie wskazał, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu Z. W. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są w pełni prawidłowe. Odnośnie opinii sądowo – psychologicznej --- STRONA 2 --- podkreślić należy, że Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się żadnych uchybień przy jej sporządzeniu. W pełni odpowiada ona wymogom przewidzianym w Kodeksie postępowania karnego. Skazany nie sprecyzował zaś na czym polega wadliwość powyższego dowodu. Jego zarzut jako gołosłowny nie zasługuje zatem na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że Z. W. jest osobą wielokrotnie karaną sądownie i że w przeszłości korzystał ze środków probacyjnych w postaci warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Mimo zastosowania powyższych środków probacyjnych, skazany powracał na drogę przestępstwa, konsekwentnie godząc w takie same dobra prawne. Powyższe świadczy o braku kontroli nad postępowaniem w warunkach wolnościowych i znacznym stopniu jego zdemoralizowania. Z uwagi na nieskuteczność poprzednio stosowanych środków probacyjnych wobec skazanego i fakt, że zawiódł on zaufanie organów wymiaru sprawiedliwości, wymaga on dłuższego okresu weryfikacji w warunkach izolacyjnych, by kolejny raz prognoza kryminologiczno – społeczna wobec niego nie okazała się nietrafiona. Dotychczas w warunkach izolacyjnych nie dokonała się w postawie skazanego zmiana, która uzasadniałaby założenie, że tym razem nie naruszy on ponownie porządku prawnego. Także postawa skazanego w izolacji nie przemawia za skorzystaniem przez niego z warunkowego zwolnienia. Wprawdzie ostatnio jego zachowanie uległo pozytywnej stabilizacji. Jednakże na wcześniejszym etapie odbywania kary był karany dyscyplinarnie za przekroczenia o znacznym ciężarze gatunkowym. Dyscyplinarnie przeniesiono go również do zakładu karnego typu zamkniętego. Jego proces resocjalizacji przebiega zatem z zaburzeniami. Podkreślić przy tym należy, że skazany ma skłonność do nadużywania alkoholu. Mając na uwadze okoliczności przestępstw, których się dopuścił, dojść należy do przekonania że element ten był w jego przypadku istotnym czynnikiem kryminogennym. Skazany nie wykazuje krytycznego nastawienia do swojego trybu życia sprzed osadzenia zarówno pod kątem nadużywania alkoholu jak i naruszania porządku prawnego. Posiada obniżony wgląd w motywy i mechanizmy swojego postępowania. Powyższe uzasadnia założenie, że skazany w dalszym ciągu nie będzie potrafił kontrolować swojego zachowania w tym zakresie. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż obecnie nie zachodzą podstawy do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec Z. W.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.