Postanowienie II AKzw 2027/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 2027/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego H. S. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 27 listopada 2013r. (IV Kow. 3251/13/wz) w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 27 listopada 2013r. odmówił skazanemu H. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 13 września 2014r. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie skazany, w którym podniósł bardzo dobre zachowanie w warunkach zakładu karnego oraz to wszystko, co uczynił od „ostatniej wokandy”, tj. od maja ubr. Wniósł o „altruizm w jego sprawie” i właściwą ocenę jego zachowania w zakładzie karnym. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia skazanego nie jest zasadne. Jedyną przesłanką do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest pozytywna prognoza społeczno-kryminologiczna wskazująca, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Nie jest zaś prostą „nagrodą” za dobre zachowanie w warunkach izolacji, jak spostrzega to skazany, chociaż to zachowanie jest jednym z istotnych elementów prognozy. Ustalenia Sądu Okręgowego w przedmiocie negatywnej prognozy - poczynione w oparciu o okoliczności popełnienia wielu przestępstw o charakterze pedofilskim (zob. uzasadnienia wyroków S. Rejonowego i Okręgowego w G. – III K 1203/08, VI Ka 1017/10), bardzo wysoki poziom demoralizacji skazanego wynikający z dużej liczby i różnego --- STRONA 2 --- charakteru naruszeń porządku prawnego (obecnie odbywa karę łączną obejmującą 4 wyroki jednostkowe), uprzednią wielokrotną karalność na przestrzeni ostatnich 30 lat, jak i wcześniejsze korzystanie z różnych środków probacyjnych, a w tym z warunkowego przedterminowego zwolnienia - należy uznać za trafne. Sposób życia skazanego od 1980r. ściśle związany z popełnieniem przestępstw i brakiem poprawy, mimo wielokrotnej izolacji więziennej, wskazuje, iż ma on lekceważący stosunek do porządku prawnego i wydawanych wobec niego orzeczeń sądowych. W kontekście tych faktów trudno przyjąć, tylko w oparciu o zachowanie skazanego podczas ostatniej izolacji więziennej, że nie popełni on więcej żadnego przestępstwa, skoro mimo wcześniej odbywanych kar dopuszczał się kolejnych przestępstw. Ostatni raz skazany opuścił zakład karny w grudniu 2004r., a już na przełomie lipca i sierpnia 2007r. rozpoczął popełnianie przestępstw, za które został skazany w/w wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach. Zażalenia skazanego, głównie skoncentrowane na jego zachowaniu w zakładzie karnym, nie zawiera żadnego argumentu, który mógłby skutecznie podważyć ustalenia i oceny Sadu I instancji w przedmiocie prognozy. To wszystko nakazuje utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.