Postanowienie II AKzw 202/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 202/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marta Markiewicz-Khalouf po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego M. A. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 18 grudnia 2013r. (sygn. akt IV Kow 3676/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013r. nie uwzględnił wniosku skazanego M. A. w przedmiocie udzielenia mu warunkowego zwolnienia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli odwoławczej zaskarżonego postanowienia należy stwierdzić, że sąd pierwszej instancji wydał je z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 92 które miało oczywisty wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, tj. na negatywną ocenę wniosku skazanego o warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Naruszenie art. 92 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.p.k. polegało na tym, że sąd pierwszej instancji nie rozważył wszystkich istotnych okoliczności (przesłanek), mających wpływ na rozstrzygnięcie. Oparł się bowiem wyłącznie na --- STRONA 2 --- okolicznościach wskazanych w opinii z zakładu karnego nie mających nic wspólnego z przesłankami określonymi w art. 77 § 1 k.k., co z kolei - zdaniem Sądu I instancji - sprzeciwiało się uwzględnieniu wniosku. Tymczasem, art. 77 § 1 k.k. inaczej określa podstawy, na których winna być oparta korzystna lub niekorzystna dla skazanego prognoza kryminologiczna, będąca jedynym kryterium orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu lub odmowie warunkowego zwolnienia. Należy przypomnieć, iż zgodnie z treścią art. 77 § 1 k.k., sąd przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie zastosowania warunkowego zwolnienia powinien wziąć także pod uwagę, czego w niniejszej sprawie nie uczynił, postawę skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po popełnieniu przestępstwa. Żadna bowiem z wymienionych w art. 77 § 1 k.k. materialnych przesłanek nie ma znaczenia przesądzającego dla ustalenia dodatniej lub ujemnej prognozy kryminologicznej, ale wszystkie one mają równe znaczenie w tym aspekcie i łącznie winny być podstawą ukształtowania przekonania sądu. Już tylko naruszenie przepisu art. 92 k.p.k. powodować musi uchylenie zaskarżonego postanowienia, a tym bardziej, gdy temu uchybieniu towarzyszy obraza art. 98 § 1 k.p.k. Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia zupełnie nie wyjaśnia, dlaczego sąd nie uwzględnił wniosku skazanego o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, uzasadnienie (nader lakoniczne - oględnie mówiąc) powołuje się na wspomniane wyżej przesłanki wskazane w opinii zakładu karnego. Każde uzasadnienie orzeczenia w postępowaniu wykonawczym winno być należycie uzasadnione pod względem faktycznoprawnym, jednakże szczególnie przekonywające winno być uzasadnienie postanowienia o odmowie warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności w sytuacji, gdy spełnione są warunki formalne z art. 78 k.k., zaś warunki materialne w postaci, postawy w okresie odbywania kary, jak i właściwości i warunki osobiste skazanego wskazują na stabilizację społecznie pożądanej postawy. Nie wystarczają tu ani, co oczywiste, nie mogą być akceptowane przez sąd odwoławczy same nieliczne i niczego nie wyjaśniające hasła o rozważeniu przez sąd pewnych okoliczności, ale sąd konkretnie winien je wskazać i dokonać oceny. Jeśli kompleksowa ocena danych, o jakich mowa w art. 77 § 1 k.k. uzasadniać będzie przypuszczenie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa, to odmowa warunkowego zwolnienia może nastąpić zupełnie wyjątkowo i w szczególnym przypadku, a powody tego rozstrzygnięcia winny zostać w sposób właściwy wskazane. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie.