Postanowienie II AKzw 2018/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 2018/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanej S.S. zażalenia wniesionego przez skazaną na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 25 listopada 2013r. (IV Kow.2509/12/pr.) w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art.437 § 1 kpk w zw. z art.1 § 2 kkw postanawia zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 25 listopada 2013r. odmówił skazanej S. S. udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Postanowienie to zaskarżyła skazana, która kwestionując ustalenia Sądu Okręgowego dotyczące możliwości udzielenia opieki i pomocy chorej matce przez innych członków rodziny, wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia przez udzielenie jej przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanej nie jest zasadne. Z wywiadu kuratora wynika, że matka skazanej jest emerytką i zamieszkuje w jednym domu z innymi zstępnymi (syn i wnuki), w domu właściwie wyposażonym i urządzonym. Nie korzysta z opieki pomocy społecznej i o taką pomoc nie występowała. W tym stanie rzeczy stanowisko Sądu I instancji, iż brak jest podstaw do przerwania wykonywania skazanej kary pozbawienia wolności, jest w pełni uzasadnione. Gdyby nawet matka skazanej wymagała bezwzględnie pomocy innej osoby, to nie skutkowałoby to automatycznie udzieleniem przerwy w karze, albowiem w pierwszej kolejności tej pomocy winni udzielić jej krewni pozostający na wolności. Pomoc i opieka dziecka nad rodzicem jest nie tylko obowiązkiem moralnym, ale także prawnym, skonkretyzowanym w art. 87 k.r.o. Z drugiej strony nie można także zgodzić się na to, aby rodzic potrzebujący pomocy, spośród wielu osób zobowiązanych do jej udzielenia, wybierałby właśnie tę, która odbywa karę pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze orzeczono – jak na wstępie.