Postanowienie II Akzw 2002/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II Akzw 2002/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. S. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 12 listopada 2013r. w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art.1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zmienić zaskarżone postanowienie i odmówić M. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 12 listopada 2014r. zwolnił warunkowo przedterminowo skazanego M. S. z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 29 stycznia 2015r. Powyższe postanowienie zaskarżył prokurator, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia i mający wpływ na jego treść, a polegający na niesłusznym uznaniu, iż w stosunku do skazanego M. S. istnieje pozytywna prognoza społeczno-kryminologiczna, zwłaszcza, że skazany miesiąc przed rozpoznaniem wniosku został dyscyplinarnie ukarany za wulgarne zachowanie wobec funkcjonariusza ZK, co prowadzi do przyjęcia, że warunkowe zwolnienie jest niesłuszne. Stawiając powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez odmowę warunkowego przedterminowego zwolnienia M. S.. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora jest zasadne i zawarty w nim wniosek musi być uwzględniony. Z nadesłanej przez dyrektora zakładu karnego dokumentacji wynika, ze skazany dopuścił się przewinienia dyscyplinarnego nie tylko w dniu 2 października ubr., ale także w dniu następnym, zaś wymierzona kara miała --- STRONA 2 --- charakter kary łącznej. W pierwszym wypadku zachowanie skazanego polegało na wulgarnym i agresywnym odnoszeniu się do członków komisji penitencjarnej, a w drugim na złamaniu regulaminu i porządku wewnętrznego. Zachowanie osoby skazanej podczas izolacji więziennej - wyrażające jej negatywny stosunek do przełożonych i przestrzegania regulaminu oraz wskazujące na brak umiejętność opanowania emocji i właściwego dochodzenia swoich praw jest – jest bardzo istotnym elementem prognozy społeczno-kryminologicznej. Skoro skazany nawet w okresie prowadzonego postępowania o warunkowe zwolnienie nie potrafi powstrzymać się przed naruszaniem regulaminu i przepisów Kodeksu karnego wykonawczego, to trudno nie dostrzegać tego w kontekście jego możliwego naruszania porządku prawnego na wolności. Dodatkowo należy wskazać, że obawy i wątpliwości co do przestrzegania przez skazanego porządku prawnego wzmacnia także wielokrotna jego uprzednia karalność, wskazująca na wysoki poziom demoralizacji oraz lekceważący stosunek do porządku prawnego i orzeczeń sądowych. Nie można także pomijać faktu, że wobec skazanego były kilkakrotnie stosowane środki probacyjne w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary, lecz nie potrafił on ich wykorzystać, doprowadzając do zarządzenia wykonania tych kar. Reasumując, stanowisko Sądu Okręgowego, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego nie znajduje przekonywującego uzasadnienia, a zatem brak jest przesłanek do warunkowego przedterminowego zwolnienia. W związku z powyższym należało zmienić zaskarżone postanowienie i odmówić udzielenia M. S. tego dobrodziejstwa. W tym stanie rzeczy postanowiono – jak na wstępie.