Postanowienie II AKzw 1985/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1985/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego S. R. na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 5 listopada 2013r. (sygn. akt V 2 Kow 3157/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na podstawie art. 77 § 1 k.k., art. 78 § 1 i 2 k.k. oraz art. 161 k.k.w. warunkowo zwolnić S. R. syna S. i B. z domu S. urodzonego (...) we W. skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Wrocław - Śródmieście z dnia 22 czerwca 2010r. sygn. akt IIK 314/10 z art. 278 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego Wrocław – Śródmieście z dnia 27 sierpnia 2012r. sygn. akt II K179/12 z art. 286 § 1 k.k. art.. 11 § 2 k.k., 13 § 1 k.k., art. 157 § 2 k.k., art. 158 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k., art. 284 § 1 k.k. 284 § 3 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 24 maja 2015r., II. na podstawie art. 80 § 1 k.k. wyznaczyć warunkowo zwolnionemu okres próby na 2(dwa) lata licząc od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, III. na podstawie art. 159 k.k.w. w zw. z art. 72 § 1 k.k. w okresie próby: • oddać warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora sądowego w miejscu zamieszkania, Zobowiązać skazanego do: --- STRONA 2 --- • do nawiązania kontaktu z kuratorem sądowym w terminie 7 dni od daty zwolnienia, • niezmieniania miejsca zamieszkania bez poinformowania o tym sądu, • nie utrzymywania kontaktów z osobami o negatywnej opinii społecznej, • podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 listopada 2013r. nie uwzględnił wniosku skazanego S. R. w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego S. R. zasługuje na uwzględnienie. Podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno- kryminologiczna, co do przyszłego zachowania się skazanego na wolności, którą kształtuje się w oparciu o okoliczności z art. 77 § 1 k.k. Rozpatrując wniosek skazanego pod kątem tych okoliczności, w oparciu o całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd Apelacyjny doszedł do przekonania, że w stosunku do skazanego można postawić pozytywną prognozę społeczno-kryminologiczną i proces jego resocjalizacji może być kontynuowany w warunkach wolnościowych. Jest to przekonanie zasadne, gdyż poczyniono je w oparciu o całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności, zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych dla skazanego, które oceniono z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, respektując wnioski płynące z wiedzy i doświadczenia życiowego. Jak wynika bowiem z opinii Zakładu Karnego Nr 1 we W., w którym skazany przebywa, S. R. w sposób właściwy funkcjonuje w warunkach izolacji penitencjarnej, jego postawa wskazuje, iż wykazuje on duże zaangażowanie w proces resocjalizacji, karę odbywa w systemie programowanego oddziaływania, a zadania wykonuje w stopniu dobrym. Ponadto, nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej, zaś o popełnionym przez siebie przestępstwie wypowiada się krytycznie. Dodać również należy, że S. R. ma sprecyzowane plany na przyszłość. Zauważyć też należy, iż skazany zatrudniony jest poza terenem zakładu karnego w systemie bez konwojenta i pracę wykonuje sumiennie. W trakcie pobytu w zakładzie karnym skazany w trybie art. 91 pkt 4 k.k.w. i art. 138 § 1 pkt 7 i 8 k.k.w. korzystał z zezwoleń na czasowe opuszczenie zakładu karnego powracając z nich w terminie i bez uwag. Skazany był wielokrotnie nagradzany regulaminowo, karany dyscyplinarnie nie był Analiza powyższych okoliczności pozwala więc na wysnucie wniosku, że u S. R. ukształtowały się już właściwe postawy wobec obowiązku przestrzegania porządku prawnego, co z kolei pozwala sądzić, że pomimo niewykonania pozostałej do odbycia części kary pozbawienia wolności nie popełni on ponownie przestępstwa. Podkreślić przy tym należy, że za zanegowaniem trafności tak postawionej prognozy nie może przemawiać argumentacja Sądu I instancji odnośnie tego, że okoliczności czynu nie pozwalają na ustalenie wobec skazanego pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej. Podkreślić również trzeba, że formułując prognozę kryminologiczną należy ocenić zachowanie i postawę skazanego w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, co pozwoli ustalić, czy ewolucja w procesie jego resocjalizacji jest widoczna i czy ma ona charakter trwały, rokujący osiągnięcie celów kary. Zbadać więc należy, czy w osobowości skazanego zaszły takie zmiany, które spowodowały ukształtowanie postaw pożądanych społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Temu bowiem ma służyć proces resocjalizacji i takie też są cele kary. Postawiona wobec skazanego pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna pozwala przypuszczać, że jest on w stanie prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie, dlatego też należy mu ten powrót umożliwić, co powinno przynieść również korzyści społeczeństwu. Niezależnie od powyższego, podkreślić trzeba, że udzielenie dobrodziejstwa instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia nie oznacza zakończenia procesu resocjalizacji. Resocjalizacja taka jest bowiem --- STRONA 3 --- kontynuowana w warunkach wolnościowych podczas wyznaczonego okresu próby, a służą jej m.in. obowiązki nałożone przez Sąd penitencjarny na warunkowo zwolnionego i oddanie go pod dozór kuratora. Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie. Pouczenie Na powyższe postanowienie zażalenie nie służy