Postanowienie II AKzw 1979/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1979/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego S. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 23 października 2013r. (sygn. akt IV Kow 3324/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 23 października 2013r. odmówił udzielenia warunkowego zwolnienia skazanemu S. P.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego S. P. na uwzględnienie nie zasługuje. Zwrócić należy tu przede wszystkim uwagę na to, że zawsze jako zasada powinno być postrzegane odbywanie prawomocnie orzekanej kary w całości, a więc w takim rozmiarze w jakim została ona wymierzona i w sposób nieprzerwany. Wyjątkiem od tej zasady jest zarówno instytucja warunkowego przedterminowego zwolnienia jak i przerwy w odbywaniu kary. I tak właśnie, jako wyjątkowe obie te instytucje winny być postrzegane zarówno przez sądy penitencjarne jak i skazanych. --- STRONA 2 --- Warunkowe przedterminowe zwolnienie zawsze winno wiązać się z jednoznacznym postępem resocjalizacyjnym, jest przecież formą nagrody, nie zaś czymś należnym, w każdym przypadku. Zatem decyzja Sądu I instancji o braku pozytywnej prognozy na przyszłość w odniesieniu do S. P. jest w pełni uzasadniona i Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu Okręgowego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie. Pouczenie Na powyższe postanowienie zażalenie nie służy