Teza / krótkie omówienie
odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn. akt II AKzw 1945/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego S. K. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt IV Kow 3151/13/wz w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek skazanego przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu. UZASADNIENIE Odmawiając udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia Sąd Okręgowy powołał się na to, że skazany dopuścił się przestępstwa o wysokim stopniu społecznej szkodliwości i działanie jego było brutalne, a nadto nie ma zapewnionych środków na utrzymanie się na wolności. W zażaleniu na powyższe postanowienie skazany zarzucił nie rozważenie całokształtu okoliczności które legły u podstaw odmawiając udzielenia warunkowego zwolnienia powołując się na to, że systematycznie korzystał z przepustek w czasie których kontaktował się z rodziną. Rozpoznając zażalenie skazanego, Sąd Apelacyjny uznał, że powołanie się przez Sąd Okręgowy na okoliczności popełnionego przestępstwa co może być przeszkodą przy ustaleniu dodatniej prognozy kryminologicznej nie zostało faktycznie określone, a więc nie wiadomo jaka to przesłanka świadczy, iż skazany jest dalej osobą zagrażającą porządkowi prawnemu o czym świadczą okoliczności popełnionego przestępstwa. Ocena tej zasadniczej przesłanki odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia jest niemożliwa przez Sąd Apelacyjny wobec braku odpisów wyroków za które skazany odbywa karę w szczególności wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 17.12.2003 r. sygn. akt XVIII K 69/03 kara 13 lat pozbawienia wolności za zbrodnie z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. Odpis wyroku łącznego tego Sądu z 30.03.2005 r. w sprawie XVIII 117/04 nie pozwala na ustalenie w przedmiocie okoliczności popełnionej zbrodni zabójstwa przy czym podkreślić należy, że karę wymierzono, w dolnej granicy ustawowego zagrożenia.
--- STRONA 2 ---
Sąd Okręgowy skazując za zbrodnię zabójstwa kwalifikowanego z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. wymierzył jedynie karę 13 lat w sytuacji gdy dolna granica wynosi w tym przepisie 12 lat pozbawienia wolności. Maksymalna kara to oczywiście kara dożywotniego pozbawienia wolności. Z tego już tylko powodu brak jest przesłanek do oceny okoliczności popełnionego przestępstwa w kontekście możliwości ustalenia dodatniej prognozy kryminologicznej. Z akt sprawy, nie wynika aby sąd dysponował wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 17.12.2003 r. w sprawie XVIII K 69/03. Z tych też powodów należało zaskarżone postanowienie uchylić i wniosek skazanego przekazać do ponownego rozpoznania.
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny we Wrocławiu#II AKzw 1945/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu#art. 437 § 1 kpk#art. 148 § 2 pkt 2 k.k.