Postanowienie II AKzw 1941/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1941/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. W. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt IV Kow 3137/13/wz w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 2 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek skazanego o udzielenie warunkowego zwolnienia przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odmówił udzielenia warunkowego zwolnienia powołując się na znaczny stopień demoralizacji wynikającej z wielości popełnionych przestępstw oraz powrotu do przestępstwa. Zdaniem Sądu Okręgowego te przesłanki nie pozwoliły na ustalenie pozytywnej prognozy kryminologicznej. W zażaleniu na powyższe postanowienie skazany podniósł, że w zakładzie karnym ma bardzo dobrą opinię, ukończył w jej trakcie kurs malarza budowlanego, wielokrotnie był nagradzany nie był karany dyscyplinarnie. Rozpoznając zażalenie skazanego Sąd Apelacyjny uznał, że podnoszone przez skazanego argumenty są tego rodzaju, iż wymagają rozważenia warunkowego przedterminowego zwolnienia. Stopień demoralizacji co jest w ocenie Sądu Okręgowego przesłanką negatywną w ustaleniu dodatniej prognozy kryminologicznej nie może wynikać jedynie z wielości popełnionych przestępstw. Efektem tego była ilość i surowość wymierzonych kar przez poszczególne sądy. Na etapie wykonywania kary należy ocenić czy skazany jest dalej tak zdemoralizowany, że nie jest możliwe ustalenie dodatniej prognozy kryminologicznej. Argumenty przedstawione przez Sąd Okręgowy w tej mierze nie są przekonywujące. Powrotność do przestępstw powoduje to, że skazany musiał odbyć minimalnie 2/3 wymiaru kary, nabywając warunki formalne do warunkowego zwolnienia w dniu 14 października 2012 r. W tej sytuacji przy bardzo dobrej opinii o skazanym odmowa udzielenia warunkowego zwolnienia musi wykazać, iż skazany nie daje rękojmi przestrzegania porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Z tych też powodów należało zaskarżone postanowienie uchylić i wniosek o udzielenie warunkowego zwolnienia przekazać do ponownego rozpoznania.