Postanowienie II AKzw 1894/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1894/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego K. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 października 2013r. (sygn. akt IV Kow 2681/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 16 października 2013r. nie uwzględnił wniosku skazanego K. G. w przedmiocie udzielenia mu warunkowego zwolnienia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego K. G. nie zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie nie wszystkie okoliczności wymienione przez Sąd I instancji przemawiające za odmową udzielenia warunkowego zwolnienia mieszczą się w katalogu przesłanek wymienionych w art. 77 § 1 k.k. (Raz jeszcze stwierdza Sąd Apelacyjny, że przyznanie się do popełnienia czynu, za który skazany odbywa karę, nie ma istotnego znaczenia w orzekaniu o przedterminowym zwolnieniu, bo poprawnie mogą żyć po zwolnieniu zarówno ci, którzy uznali swą winę, jak i co ją negują mimo prawomocności orzeczenia), ale analizując materiał dowodowy zebrany w sprawie należy stwierdzić, że decyzja Sądu Okręgowego zasługuje na akceptację, a wspomniane uchybienia nie miały wpływu na treść orzeczenia. W związku z tym Sąd Apelacyjny w pełni akceptuje pogląd sądu meriti, iż nie ma gwarancji, że skazany --- STRONA 2 --- po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegać porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Tym bardziej, że jak wynika z opinii biegłych lekarzy psychiatrów z dnia 10 maja 2013r. istnieje duże prawdopodobieństwo, że skazany w przyszłości może popełnić czyn podobny, który wydaje się być zgodny z jego osobowością. Zatem nadal może stanowić zagrożenie dla obowiązującego porządku prawnego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.