Postanowienie II AKzw 1876/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1876/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. G. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 października 2013r. (V Kow. 3578/13/wz) w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21 października 2013r. odmówił skazanemu P. G. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 27 września 2015r. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie skazany, w którym podniósł okoliczności rodzinne oraz stwierdził, że odbyta dotychczas kara odniosła pozytywny skutek i chciałby wrócić do rodziny i społeczeństwa. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia skazanego nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Jedyną przesłanką do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest pozytywna prognoza społeczno-kryminologiczna wskazująca, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Nie jest zaś „prostą nagrodą” za dobre zachowanie w warunkach izolacji, jak spostrzega to skazany, chociaż to zachowanie jest jednym z istotnych elementów prognozy. Ustalenia Sądu Okręgowego w przedmiocie negatywnej prognozy - poczynione w oparciu o okoliczności popełnienia przestępstw, wysoki poziom demoralizacji skazanego, na co wskazuje liczba i rodzaj naruszeń porządku prawnego, nieskuteczność stosowanych wcześniej środków probacyjnych oraz zmienne zachowanie w warunkach izolacji - należy --- STRONA 2 --- uznać za trafne. W tym kontekście stanowisko Sądu I instancji, że skazany wymaga dalszego sprawdzenia w warunkach izolacji więziennej, zasługuje na akceptację. Zażalenia skazanego nie zawiera żadnego argumentu, który mógłby skutecznie podważyć te ustalenia i oceny. Trudno zgodzić się ze stanowiskiem skazanego nawet w kwestii samego zachowania w zakładzie karnym, skoro był 9 razy karany dyscyplinarnie. To wszystko nakazuje utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.